کاش میشد آدمایی که دوستشون دارم و توی خونم جمع کنم و مواظبشون باشم
ام ، درواقع کل ایران رو!
ادبیات برای عاشقان است
برای افرادی که درد را با تک به تک سلول هایشان درک کردنده اند وگرنه که استاد شهریار هم مثل خواجه نصیر الدین میشد .