اوم

وقتایی‌که‌غمگینم دلم‌می‌خوادتوی‌محیط‌امن‌خودم‌باشم. گوشه‌ی‌اتاق‌کزکنم‌وآهنگ‌هایی‌که‌برای‌‌این‌کنارگذاشتم‌روگوش‌بدم. کسی‌روداشته‌باشم‌که‌حواسش‌باشه‌وپیامی‌روانه‌ام‌کنه‌وبگه‌که‌کنارمه. منم‌نفس‌راحتی‌بکشم‌وچشمام‌روببندم‌وهم‌صداباخواننده،فریادبکشم.

نیازدارم‌درآغوش‌کشیده‌شم‌وساعت‌هاگریه‌کنم‌بی‌آنکه‌چیزی‌بگویم‌وچیزی‌بشنوم...

:)

شهریور ، از اون روز دیگه خیلی میگذره هنوزم نمیخواهید‌ باهم آشتی کنید ؟

نه:)

تایم‌که‌هیچ‌منم‌فداش

:)

حق