وقتی ناراحت بودم، به او گفتم که نمیخواهم او را ببینم، پس چراغ را خاموش کرد و در کنارم ماند.
از آدمایی که تقصیرشون رو گردن میگیرن خوشم میاد، اینا معمولا آدمای شجاع، منطقی و باشعوری هستن.
وانمود کردن به دوست داشتن کسی که دوستش نداری, از وانمود کردن به دوست نداشتن کسی که دوستش داری سختره...
🎥 The Lobster
تو شبیه رد اون زخمی هستی که روی دستمه، دیگه درد نمیکنه دیگه نمیسوزه ولی نگاه کردن بهش منو ناراحت میکنه.
ونسان ونگوک در ۲۹ ژوئیه ۱۸۹۰ در سن ۳۷ سالگی در اثر شلیک اتفاقی گلوله پسرکی به شکمش زخمی شد و روز بعد در مهمانسرای رَوو درگذشت. ونسان آخرین احساسش را به برادر خود، تئو که پیش از مرگش بر بالین وی آمده بود اینگونه بیان کرد: «غم برای همیشه باقی خواهد ماند.»
همیشه دلم خواسته بدانم
لحظههای تو بیمن چطور میگذرد؟
وقتی نگاهت میافتد به برگ، به شاخه به پوست درخت
وقتی بوی پرتقال میپیچد، وقتی باران تنها تو را خیس میکند
وقتی با صدایی برمیگردی پشت سرت که من نیستم...
مارگوت بیکل خیلی زیبا برای محبوبش مینویسه و میگه:
«چون دوستت میدارم؛
مجبور نیستی آنگونه که روز آشناییمان بودی باقی بمانی.
چون دوستت میدارم؛
مجبور نیستی خود را محدود کنی به تصویری که از تو زنده مانده در من!
چون دوستت میدارم؛
میتوانی در خودت ببالی چیزهای جدیدی کشف کنی در وجودت میتوانی دگرگون شده، بشکفی، تازه شوی!
چون دوستت میدارم،
میتوانی آنچه هستی باقی بمانی و آنچه نیستی شوی...!»