وقتی دچار فروپاشی روانی میشی و افسار همه چی از دستت خارج میشه، بقیه نمیان ببینن چیشد که به این نقطه رسیدی و خودشون چیکار کردن باهات، فقط اون افسار گسیختگی و بهم ریختگی و عصبانیتت رو میبینن که بعدا سرزنشت کنن.
' اون روز هم مثل تمام روزای دیگه نرمال بود، مدرسشو رفت، تکالیفشو نوشت، اتاقشو جمع و جور کرد، غذاشو خورد، نامه نوشت و اما بعد تو حموم خودکشی کرد. '
کسی رو دارین که شما رو ببینه؟ الن دوباتن میگه: «تا کسی ما را ندیده باشد، ما وجود نداریم. نمیتوانیم به خوبی حرف بزنیم، مگر اینکه کسی باشد که به حرفهامان گوش بدهد. خلاصه اینکه ما کاملا زنده نیستیم، مگر اینکه کسی ما را دوست داشته باشد :)
این چند روز نبودم چون حوالی خلیج فارس عزیزمون بودم.
دلم خیلی براتون تنگ شده بود ..🤍
در نهایت، آنچه باقی میماند، انسان را از پا درمیآورد: «یک مشت خاطرهی رها در کالبد آدمیزاد؛» که خود را به دیوارهای قلب میکوبند و خون میچکد.
همیشه برات صبر کردم، من هیچوقت فکرشو نمیکردم بتونم اینقدر برات صبور باشم، منی که از انتظار متنفرم، منی که طعم تلخ گذر کند ثانیه ها رو چشیدم و میدونم چقدر اذیت کنندهست؛ ولی برای تو صبور ترین آدم بودم و میدونم که تو ارزشش رو داری. چون من از اولشم میدونستم که تو با همهی آدمها فرق داری.