وقتی دچار فروپاشی روانی می‌شی و افسار همه چی از دستت خارج می‌شه، بقیه نمیان ببینن چیشد که به این نقطه رسیدی و خودشون چیکار کردن باهات.. فقط اون افسار گسیختگی و بهم ریختگی و عصبانیتت رو می‌بینن که بعدا سرزنشت کنن.

تورو تعهد و وفاداریت قشنگت می‌کنه؛ وگرنه حرف رو که همه بلدن..

بیا بهم یه قولی بدیم! تا وقتی باهم سوار چرخ و فلک نشدیم همو ول نکنیم. تا وقتی که وسط خیابون باهم نرقصیدیم هم ول نکنیم. تا وقتی که باهم بالای پل هوایی فلافل نخوردیم همو ول نکنیم. تا وقتی که اهنگی که فقط برای من و توئه رو گوش ندادیم همو ول نکنیم. تا وقتی که باهم کوه نرفتیم همو ول نکنیم. تا وقتی که باهم به دریا خیره نشدیم همو ول نکنیم. بیا بهم قول بدیم تا وقتی که قشنگ ترین هارو باهم تجربه نکردیم همو ول نکنیم.

نیاز دارم بغلت کنم، نیاز دارم باهات ساعت ها حرف بزنم، نیاز دارم چشماتو از نزدیک ببینم جوری که مژه هامون بخورن به هم، نیاز دارم دستاتو بگیرم، نیاز دارم بریم طبیعت، بریم مسافرت، نیاز دارم دستامو بکنم لای موهات، نیاز دارم بخندی و نگاهت کنم، نیاز دارم نفست بکشم، نیازت دارم که بمونی. برای همیشه.

گاهی آدم‌ به خاطر عبور از مرحله‌ای چنان درد می‌کشد و تغییر می‌کند که دیگر خودش هم نمی‌تواند خودش را بشناسد.

کاشکی عوض نمیشدی ..

آشنایانِ ره عشق، در این بحر عمیق غرقه گشتند و نگشتند به آب آلوده...