خانواده ایرانی اینجوریه که یه عمر بهت آموزش نه گفتن میده، ولی خودشون اصلا تحمل نه شنیدن از آدم رو ندارن.
شما میزان فهم شعور آدمارو از تعداد دفعاتی که یه مسئله و بهش گوشزد میکنی و تذکر میدی و میتونی بفهمی، هرچی بیشتر مجبور باشی تذکر بدی اون طرف بیشعورتره.
خیلی بهش فکر میکنم ولی در موردش
با کسی حرف نمیزنم و این شاید غمانگیزترین و درستترین کار باشه.
آدم یه خونواده لازم داره، یدونه پارتنر، یدونه دوست صمیمی و یه اکیپ کوچیک از دوستهای مشترک با دوست صمیمی یا پارتنر. هرکسی بجز این افراد رو وارد زندگیت کنی فقط مایهی دردسر و زحمت اضافهست.