خیلی بهش فکر میکنم ولی در موردش
با کسی حرف نمیزنم و این شاید غمانگیزترین و درستترین کار باشه.
آدم یه خونواده لازم داره، یدونه پارتنر، یدونه دوست صمیمی و یه اکیپ کوچیک از دوستهای مشترک با دوست صمیمی یا پارتنر. هرکسی بجز این افراد رو وارد زندگیت کنی فقط مایهی دردسر و زحمت اضافهست.
پناهگاه اصلی خانوادهس، شاید ایدهال نباشه، ولی عوضش محکمه، امنه، و میتونه ازت مراقبت کنه.
یعنی چی که گذشتهی هر کس به خودش مربوطه؟ اومدیم و طرف سریال ساختمان پزشکان رو دوست نداشت.
يكى از نشونه های آدم بالغ اینه که خیلی سخت عاشق میشه، چون معتقده يه آدم ممكنه از دور خوب به نظر بياد اما لزوما قرار نيست آدم درستی باشه.
اگه تو خاک سپاریت بارون بیاد، مردم شرکت نمیکنن که خیس نشن. بعد تو نگران حرف مردمی؟!
خدایا خلاصه اش کنم قربونت برم
ما رو حروم نکن. حروم مسیرهای اشتباه، موقعیتهای اشتباه، فکرهای اشتباه، گزارههای اشتباه، آدمهای اشتباه.