توی دنیا بی بابا زنده بودن جا نداره... الهی نباشه دختری که بابا نداره...

عمه جان بابای من که این جوری نبوده،، دخترم... منم تو گودال می گفتم:أأنت اَخی؟...

گوینده باید توکلش به خدا،توسلش به معصومین،تمسکش به قرآن باشه. یقین داشته باشه اگه روزی براش نوشتند،حضرت زهرا سلام الله علیها سهمش رو نگه داشته.صد نفر می خونند، یه دفعه می بینی تو اگه حواست جمع باشه،به تو که میرسه،یه خط،یه نیم بیت، یه مصرع میگی، چراغ دل ها روشنتر میشه،شعله ور میشه...

زخانه ها همه بوی طعام می آمد... ولی به جان تو بابا گرسنه خوابیدم...

دخترم، بریم بابا،مادرم برات سفره انداخته،مادرم فاطمه چشم براه توست...

این زبانِ حال گفتن منه: تو که سیلی می خوردی.. مادرم آه میکشید....

مادرم سیلی خورد.. جدم آه کشید....

یا اباعبدالله، جون بچه ات مارو رها نکن... آقا جان.. ببخش مارو.. دل عاشقات رو خون کردیم امروز،، آخه اینها دیونه ی شما هستند،،،نمیشه کم براشون بذاریم... قربونت برم آقاجان...

به قصد شستن خون از رخ تو میگریم... ولی چه سود مرا هر دو دیده خونبار است...

بابا همیشه برا راهب دعا میکنم،، بالاخره تو این سفر یه نفر پیدا شد... گرد و خاکی از صورتت پاک کرد... بعضی شهرها،بعضی جاها از روی نیزه سرت رو نشونه میگرفتند...

یا عقب رو سنگ باران سرت طفلان نبینند... یا جلو رو تا که سیلی خوردن طفلان نبینی...

الهی اگه بابات زنده است،خدا سایه اش رو از رو سرت کم نکنه،،، دعای بابا یه چیز دیگه است.... باباحسین دعا کن من هم زودتر به داداشم علی اصغر برسم... بابا به من نگو بر زن جهاد نیست.... اگه قرار نیست زن ها شهید بشن،چرا مادرت هیجده سالگی شهید شد؟!...