میخواستم همهٔ خاطراتم را درون هیچ بیندازم تا بتوانم حس.. خب، هیچ حسی نداشته باشم.
کم کم داره ذات واقعی کسایی که به عنوان دوست و رفیق قبولشون دارم رو میشه
حرفاشون قشنگههاا، ولی شبیه حرفاشون عمل نمیکنن!
امیدوارم بهشون بر نخوره از اینکه تصمیم گرفتم باهاشون قطع رابطه کنم.
من واقعا اونقدر حساسم که متوجه هر تغییر کوچکی تو لحن، مکالمه، عدم علاقه مردم میشم و بعدش به دل میگیرم.
همیشه منم که حواسم به همهست؛
اما انگار هیچ کس نیست حواسش به من باشه :)
آدمای دورم خیلی نامردن