همیشه منم که حواسم به همهست؛
اما انگار هیچ کس نیست حواسش به من باشه :)
آدمای دورم خیلی نامردن
یکی از چیزایی که به هیچ وجه نمیتونم قبولش کنم، ترجیح دادنِ دیگران به منه، یعنی تو یبار بقیه رو به من ترجیح بده و من میتونم تا ابد تنهایی رو بهت ترجیح بدم.
وقتی نوشتههای خودم را میخواندم، پیش خودم فکر میکردم صدای توی سرم، چیزهای بیشتری برای گفتن داشت؛ چیزهایی بسیار بیشتر از آنچه در قالب کلمات درآمده بود.
از این خصوصیت آدمیزاد خوشم میاد که فکر میکنه که دیگه نمیتونه ادامه بده و داره زیر مشکلات له میشه ولی بازم یه راهی پیدا میکنه برا ادامه دادن.
بعضی زنان از فولاد و سنگ و اشک ساخته شدهاند و بعضی دیگر از کتاب و موسیقی و گل و نادرترین زنان از هر دو ...