*

شازده کوچولو پرسید: غمگین‌تر از اینکه بری تا دلشون برات تنگ بشه چیه؟ روباه گفت: برگردی ببینی نمی‌شناسنت.

_

ازریشه غمگینم:)

یکی از دردناک‌ترین تجربه‌های هر آدمی ، خاموش شدن یک ذوق عمیقه ، چیزی رو از دست ندادی اما دیگه برای هیچی نمیتونی مشتاق باشی ، انگار چراغی درونت خاموش شده و برای مدتی همه چیز تاریکه : ))

توام یه نشدن لای نشدن‌های دیگه .

بقول فروغ : می‌روم خسته و افسرده و زار سوی منزلگه ویرانه‌ی خویش بخدا می‌برم از شهر شما دلِ شوریده و دیوانه‌ی خویش :))!

🖤

گفته بودم: «فراموشی زمان می‌خواهد.» اما اشتباه می‌کردم. زمان نه، فراموشی دل می‌خواست؛ که آن هم پیشِ تو ماند…

نمي‌دانم بودنت را چه کنم ، بغل بگیرم ، زندانی‌اش کنم ، قاب بگیرم ؟ چه کنم ك همیشه باشد ؟

-

«خاک بر سرِ تمامِ این کلمات، اگر تو از میانِ تمامشان نفهمی من دلتنگم.»