از اون آدمایی شدم که بین کم و هیچی، هیچی رو انتخاب می‌کنم. دیگه نه توان آدم‌های بلاتکلیف رو دارم، نه رفاقت‌ های یکی دو روزه، نه هر نوع رابطه‌ی انسانی نصفه و نیمه. نداشتن خیلی از چیز‌ا بهتر از نصفه و نیمه داشتنشونه، مخصوصا آدم‌ها.

جان چه میدانست؟

‌نوشته بود: هر جا نشد هرجا کم آوردید هر جا نخواستید هر جا خسته شدید هیچ عیبی نداره که تمومش کنید اما "حرمت" همدیگه رو نگه دارید "حرمت" خیلی مهمه.

منم همینطور رعنا :) منم همینطور

که گاهی رها کردن بیشتر از ادامه دادن شجاعت میخواهد .

_

چرا خیلی از آرزو‌ها راهش به گور است؟

قسم به ستارگانی که بازتابِ دلتنگی های ما هستند ...

من حتی نمیتونم به اب اعتماد کنم!

بیا و توضیح بده غیرِ تو را چگونه می‌شود دوست داشت من بلد نیستم... :)

گفته‌بودی که‌چراخوب‌به‌پایان‌نرسید؟ راستش‌زورِمنِ‌خسته‌به‌طوفان‌نرسید!

جناب مشيری حال هر روز مارو اينجوری فرمودن: گاهی میان مردم در ازدحام شهر، غیر از تو هر چه هست فراموش می کنم...