شاید تقصیر ادبیات فارسی است!
که بعد از من و تو «ما» نمیآید «او» میآید:))
±گفتند بوسه را ترجمه کن؛
گفتم: لایق است برای لبها،
کافیست برایِ زخمها،
و حاکیست از دلتنگیها›
شبان آهسته میگریم ك شاید کم شود دردم
تحمل میرود اما شبِ غم سر نمیآید ..!
نیستی؟!
اما من دارمت همیشه....
جایی خلوت ودنج لا به لای تمام نداشته هایم!