آدم‌هایی که موقع حرف زدن باهاشون باید هزار جور حرفتو مزه کنی که یه وقت منظور خاصی برداشت نکنن کابوس تاریک شب‌های منن.
یه دیالوگ خیلی خوبی مرحوم عسل بدیعی داشت که میگفت:
((وقتی دو نفر میخوان از هم جدا بشن، اونی که کمتر عاشقه، همیشه بهتر میتونه حرف بزنه))
چقدر این حرفش درسته...
داستایوفسکی توی کتاب تسخیر شدگان میگه:« می دانم اگر قضاوت نادرستی در مورد کسی بکنم دنیا تمام تلاشش را می کند تا مرا در شرایط او قرار دهد تا به من ثابت کند در تاریکی همه ی ما شبیه یکدیگریم»
لبخند زد و گفت:
عزیز من، تو هم که انگار
کاری جز باز کردن زخم‌‌های خویش
و یادآوری رنج آن‌ها نداری
Mahyar428_122701752550471.mp3
زمان:
حجم:
1.5M
+ بیشتر از همیشه نیازت دارم..❤️🩹
شما که غریبه نیستید، من هر شب دارم مچ خودمو درحال غصه خوردن برای چیزی که هزار بار گفتم مهم نیست میگیرم
اتفاقا منم روزای سختی رو گذروندم و اذیت شدم، اما هیچ‌وقت ازش به عنوان بهونه‌ای برای بد بودن استفاده نکردم.
آدم ها دل دارند
بند دلشان که پاره شود
بند کفش‌هایشان را محکم میکنند ومیروند.