وزیر راه، سخنرانی اجلاس شانگهای را از محل پل بمباران‌شده B1 در کرج، با نشان دادن کیف یک دانش‌آموز شهید میناب، به‌صورت تصویری ضبط و ارائه کرد @deliism | دلیسم 🇮🇷✊🏼

👌🏻وقتی معروف‌ترین سرود مقاومت دنیا، به نام «ایران» سند می‌خورد! قطعه “Oh Iran Go” که این روزها در فضای مجازی صدا کرده، فقط یک کلیپ ساده نیست؛ یک سیلی روانی سنگین به سلطه رسانه‌ای غرب است. گروهی که خود را «جبهه مدیترانه» معرفی میکند با بازخوانی ریتم نوستالژیک «بلا چاو»، این‌بار به «اقتدار خونسرد» ایران ادای احترام کرده‌اند. پیام این سرود انگلیسی روشن و کوبنده است: وقتی خوک‌ها و موش‌ها در باتلاقِ خودشان دست‌وپا می‌زنند، ایران بدون عجله تماشا می‌کند تا زمانِ روشن شدن آسمان با موشک‌ها فرا برسد. @deliism | دلیسم 🇮🇷✊🏼

جاوید شاه خراسان @deliism | دلیسم 🇮🇷✊🏼

🔺دخترانی با پوتین‌های سربازی و کلاش‌های صورتی!🔺 🔹«شهادت» در میدان جنگ، آموزش‌های چریکی، لباس ارتشی، فهرستی از خواست‌های یک پسر نه! دختر مسلمان و مؤمن ماست که آرزو داشت کاش پسر بود! پسری شجاع که میدان عمل ارزش‌آفرین خود را در جنگ سخت تعریف کرده است. 💝تصاویرش را هم این روزها زیاد دیدیم، دختران کلاش به دست، روی جیپ، برای‌ این که تصویر رسانه‌ای‌اش را دخترانه کنند، صورتی‌اش کردند! 🔹چرا با این تصاویر و خواست‌ها مواجهیم؟ چون دختران ما تمام دوران نوجوانی و جوانی‌شان را با کتاب‌ها و کلیپ‌های شهدایی گذرانده‌اند که همه مرد بودند. مردانی سلحشور و قدرتمند که یکه‌تاز میدان جنگ بوده و حماسه آفریدند. و این روزها تصویر سخنگویی را دیدند که ترند شبکه‌های اجتماعی شده، مردی را پشت لانچر دیدند که با دستانش قلب ساخت. 🔹و این دختران در غیاب تصویر زنی که خود را در رویا شبیه او ببینند، آرزویشان شبیه مردان شدن و جنگاوری و حماسه آفرینی شده است؛ 🔹برای چنین دخترانی همسر شدن، مادر شدن و در میدان جنگ نرم، «زن بودن» و «زن ماندن»، نه هدف است نه غایتی برای رسیدن. چون نزد این دختران زنان، ویژگی‌ها و جایگاهشان آن‌گونه که باید نه ارزشمند است نه به اندازه کافی معرفی و شناخته شده است. 🔸همه این آرزوها، رفتار و پوشش‌ها و انواع صفحات مجازی دختران چریک، چیزی نیست جز محصول یک فقدان، فقدان الگوی دخترانه و زنانه برای دختران و زنان ما. الگویی که دختر بودن را نشان دهد و زن بودن را معنا کند. الگویی که واجد ارزش ماندگار باشد و ارزش آن محصور در دنیا و مادیات نباشد. الگویی که دختران را همان‌گونه که خالق خلق کرده بپذیرد و برای هویت جنسیتی او اصالت قائل باشد. ▪️اگر فمینیسم به بهانه رفع ظلم، با ظلم مضاعف، زن بودن را از زنان گرفت و آن‌ها را مردواره کرد و از آن‌ها انسانی ساخت که نه زن است نه مرد، ماهم با الگوسازی اشتباه تربیتی، در فرایندی تدریجی، دختر بودن را نه تنها به عنوان امری واجد ارزش و افتخار برای دخترانمان معرفی نکردیم، بلکه بالعکس با الگوسازی منحصر مردانه، آنها را به سوی مرد شدن و دوری از ظرافت‌ها و عواطف دخترانه سوق دادیم. دوری‌ای که با عبور از زنانگی آغاز، با نفی تفاوت زن و مرد ادامه پیدا کرد و در نهایت به نفی هویت جنسیتی از زن و مرد انجامید. 🔹این الگوسازی و نفی هویت جنسیتی دختران یا از طریق فرهنگ رخ می‌دهد یا از طریق ابزارهای فرهنگ‌ساز مثل رسانه و شبکه‌های اجتماعی. در بخشی از فرهنگ بیمارمان، هروقت خواستیم زنی را تحقیر کنیم او را با نقش‌هایش در خانه و خانواده تحقیر کردیم. اگر زنی سراغ فرزندآوری رفت او را به «ماشین جوجه‌کشی» تشبیه کرده و خانه‌داری زن را «کلفتی» دانستیم! هر وقت خواستیم زن موفقی ترسیم کنیم زنی را معرفی کردیم که در رقابت با مردان، بیرون از خانه به رشد و شکوفایی رسیده است. 🔹از سوی دیگر در تصویر رسانه‌ای که ارائه داده‌ایم، عمده انسان‌های موفقش مردانند و در میدان‌هایی که برای مردان متناسب‌سازی شده مسیر موفقیت را طی کرده‌اند. در مقابل، برای دختران نه میدان را متناسب با جنسیتشان تعریف کردیم و نه مسیری را که با طی آن می‌توانند در عین حفظ هویت جنسیتی و ارزش‌های منحصر به فرد خودشان به موفقیت برسند ترسیم کردیم. با این اوصاف چگونه می‌توانیم انتظار داشته باشیم دختر ما از جنسیت خودش راضی باشد و بالاتر از آن به آن افتخار کند و به سمت الگوهای رنگ به رنگ جایگزین که با پیروی آنها احساس ارزشمندی کند نرود؟ 🔹این اتفاق و فقدان، نقص ما در عدم معرفی الگوهای زنانه و میدان نبرد اختصاصی آنها است که امروز با عنوان جنگ نرم می‌شناسیمش. جنگی که هدفش اقناع ذهن‌ها و قلب‌هاست. میدانی که به دلیل ویژگی‌های ذاتی، مهم‌ترین و مؤثرترین کنش‌گرانش، زنانند. زنانی که در این میدان می‌توانند سیبل تهاجم ازجانب دشمن یا بالعکس، عناصر فعال و نقش‌آفرین در تهاجم به دشمن باشند. ✅ما این توانمندی را در تاریخ زنان مسلمان شاهد بودیم. زنانی عالم و هوشمند که در مواجهه با انواع جنگ‌های روانی در عین لطافت و ظرافت، قدرت و صلابت را به رخ دشمن کشیدند. در رأس آنها زنی مثل عقیله بنی‌هاشم حضرت زینب(س) است که در اوج رنج و غم و فضای سختی که دشمن برای اهل بیت رقم زده بود، استقامت کرد و با بیانی مقتدر، عاشورا را از روی عزت حسینی روایت کرد و ورق روایت باطل و ذلیلانه یزیدی را برگرداند. زنی مثل بانو حکیمه که پس از امامت حضرت بقیه‌الله با فتنه جعفر کذاب پس از امام حسن عسکری(ع) مقابله کرد و آن را فرو نشاند، زنی شبیه حبابه والبیه که جایگاه ویژه‌ای نزد معصومین داشت و زنانی که در دربار معاویه از ولایت امیرالمؤمنین(ع) دفاع می‌کردند. همه اینها نمونه‌هایی هستند از زن بودن و زنانه در میدان ماندن بدون آنکه به لباس پلنگی و پوتین سربازی نیازی باشد! #مهدیه_منافی @deliism | دلیسم 🇮🇷✊🏼

انفجار اتفاق افتاد نه ترسید و نه فرار کرد! سخنرانی‌اش را ادامه داد... @deliism | دلیسم 🇮🇷✊🏼

‌‌ ‌من اگر تو را دوست نداشته باشم پس چه چیزی را دوست داشته باشم..؟♥ #نزار_قبانی @deliism | دلیسم 🦋

هنوز از روز پیش سیاهی روغن و ادوات صیقل خورده روی دست‌های مردانه‌اش خودنمایی می‌کرد با خودش گفت بهتر است حالا که فرصتی هست در این معرکه جهاد و مکان مقدس از وقت استفاده کنم و ذکر بگویم. برای امام زمان، برای آقا، برای خودم و بانو به محیط و ادوات چشم بسته بود که فکرش کمی دورتر رفت و دستش هم با فکرش همراهی کرد و کمی در اطرافش میان سبزه ها گشت. با دیدن یک قلب سبز رنگ به خودش آمد انگار که برگ درخت هم به رنگ دوست داشتنش درآمده... و حالا او، دست مردانه سیاه شده از صیقل و روغن، ذکرشمار و برگ قلبی که یاد یار و دلتنگی او را زنده تر کرده همه در کنارهم عشق را فریاد می‌زنند ♡ @deliism | دلیسم 🇮🇷✊🏼

آنهایی که کتاب می‌خوانند، قبل از مرگ، هزار زندگی را تجربه می‌‌کنند. اما آنهایی که کتاب نمی‌خوانند تنها یکبار زندگی می‌‌کنند. @deliism | دلیسم 🦋

ترامپ: نگذاشتیم ایرانی‌ها بهش بگن خلیج فارس! دنیا: روز ملی خلیج همیشه فارس گرامی باد @deliism | دلیسم 🇮🇷✊🏼

دلم برای تو تنگ است و این را نمی‌توانم بگویم نمی‌توانم بگویم مثل باد که نمی‌تواند حرف بزند یا درخت‌ها که خاموشند یا شکوفه‌های سیب... با این همه گلها می‌شکفند و درخت‌ها سبز می‌شوند و من هم به زندگی ادامه می‌دهم... #چیستا_یثربی @deliism | دلیسم 🦋

«وقت‌های زیادی خیال کرده‌ام از حجم غصه‌ای که پشت قفسهٔ سینه‌ام محکم‌تر و پرآشوب‌تر از قلبم می‌کوبد، خواهم مُرد! ولی هیچوقت نمرده‌ام و هربار که سینه‌ام برای غم‌های بزرگتر، فراخ‌تر شد، یک صدا کنار گوشم زمزمه کرد: أَلَمْ نَشْرَحْ لَكَ صَدْرَك؟» چه نزدیک است جان تو به جانم... @deliism | دلیسم 🦋

لقمان حکیم گوید: روزی در کنار کشتزاری از گندم ایستاده بودم خوشه هایی از گندم که از روی تکبر سر برافراشته و خوشه های دیگری که از روی تواضع سر به زیر آورده بودند نظرم را به خود جلب نمودند و هنگامی که آنها را لمس کردم، شگفت زده شدم خوشه های سر برافراشته را تهی از دانه و خوشه های سر به زیر را پر از دانه های گندم یافتم با خود گفتم: در کشتزار زندگی نیز چه بسیارند سرهایی که بالا رفته اند اما در حقیقت خالی اند...🌻 @deliism | دلیسم 🦋