منم اون قدر حالم گرفته شد که هیچی نگفتم...

نگاه کردم و هیچی نگفتم... و دور شدم...

واقعا چی میتونه بگه آدم، وقتی حالشو میگیرن؟ من وقتایی که شوکه میشم جانِ هیچ توضیح و سوالی رو ندارم... معمولا فاصله میگیرم و غصه میخورم و فراموش میکنم..

اون روز کوله و هنذفریمو برداشتم و خیلی راه رفتم... بی هدف.. بدون مسیر.. فقط بخاطراینکه ذهنم بتونه بازیابی کنه..

نمیدونستم کجای شهرم ...

به تابلوها توجه کردم

دیدم کل معلم و مشاهیر و سعدی و کوثر و امام رضا و دوباره معلم و مشاهیرو نماز و کوثر و سعدی، و هیفده و امام حسین و حکیمو... راه رفتم...

متوجه ی درد پاهام نشدم...

متوجه چادر و کوله ی خیس تو بارون نشدم...

گفتم به جهنم..

میدونید، بعضی حرفا واقعا مثل گلوله هستن

ادمایی که نمیدونن چی به روحت شلیک کردن، بد نیستن... ادمایی که #میدونن چی به روحت شلیک کردن خیلی بدن بچه ها.. خیلی