این دیالوگ و جریان کلاس اصلا منطقی نبود. برام سواله دانشجو حزب الهی دهه هشتاد واقعا عصبانی میشد و اخر دیالوگای کلاسا چند نفر نگهش می داشتن!!!

یا این بازنمایی پررنگ از این شخصیت. که عذاب اور و بی منطق ولی پایبند نشونش میده. دانشجوی متصل به بالا و سهمیه ای!!

در هر دو سکانس این دو اثر ما نگاه بقیه به دانشجوی حزب الهی رو دیدیم ، هم کلاسی ها یا یکی بهشون میگفت سهمیه ای:/

جریان شناسی رو دقیق بخونید تا بدونید چیزی تحت عنوان اصطلاح روشنفکربه چه هویت فکری ای مطلق میشد.

درسته نتیجه فیلم همسو بود

ولی کاراکتر ها واقعیت هویت دانشجوی حزب الهی نبودند.

خوبه که نگفتن این نمای دانشجوی تشکلی انقلابی ما هست. خشمم برانگیخته میشد.

میدونیم که این تصویر و واقعیت الان جور دیگری در این دهه مسئله داره.

اون دهه ها حوزه ی مسئله و جزییات بحث مسئله خیلی محل بحثش امید بخش تر بود

ولی الان نقطه مسئله تقلیل داده شده و اومده چند درجه پایین تر و سخت تر واتفاقا پر از خلط واختلاط مبحث شده

در همه ی فیلم ها، تسبیح و یقه و تیپ صورت یک شکل و یه سری چادریای کم حرف و ... کاراکتر تصویر سازی شدن.

یک نظر صریح من در مورد نویسنده، دیالوگ نویس، طراح صحنه، نمایش نامه نویس و مهمتر در مورد فیلم نامه نویس اینه که: خیلی وقتا اون نویسنده ی اثر، زیست واقع بینانه در دنیای حقیقی با اون کاراکتر نداشته.