🗣 https://eitaa.com/delphiunknown/321 درسته.. چون معمولا حرف نمیزنم و میلی بهش ندارم 🦕 شاید چون کسی گوش نمیده واقعا یا اگرم میده متوجه حرفت نمیشه در نهایت و همه می‌خوان قانعت کنن که نه این‌طوری نیست و نباید چنین حسی داشته باشی و این حرفا. شایدم کلا دغدغه‌ی مشترک باهات ندارن.

حتی همین الانم همچین حسی دارم فقط غالب نیست. همیشه حس می‌کنم می‌تونستم خیلی بیشتر و بهتر باشم ولی نبودم.

خیلی حس بدیه

🗣 https://eitaa.com/delphiunknown/322 نه. و بعد فهمیدم این تنها مشکل نیست 🦕 مشکلی که از تنهایی درش می‌آورد چی بود؟

حتی اینم می‌فهمم که بقیه بهت میگن این چه حرفیه تو خیلی خوبی نگاه این دستاوردها رو داشتی. ولی تو خوب می‌دونی که خیلی بیشتر می‌تونستی باشی و نبودی. و این اسمش کمال‌گرایی نیست به نظرم خیلی، واقعا یک حقیقته که پتانسیلی داشتی و هدرش دادی تا اینجای کار. ولی مسئله اینه که کل زندگی تو اون پتانسیل استفاده نشده نیست و کل ارزش زندگیت و خودت به اون وابستگی نداره.

🗣 https://eitaa.com/delphiunknown/326 آره درک میکنم اینا هم بخاطر سنم عادیه چیز غیرمعمولی نیست 🦕 راستش فکر نمی‌کنم مربوط به سن باشه، بعضی یا شاید اکثر آدم‌ها همیشه همین حس رو دارن فقط کم و زیاد میشه. صرفا وقتی کنکور و این حرفا مطرحه آدم شدیدتر حسش می‌کنه چون با چیزی به نام " می‌خوام چی بخونم " و " می‌خوام آینده‌م چطوری باشه " توی اون برهه خیلی شدید و گسترده مواجهه. و یهو به خودش میاد می‌بینه یا خدا چقدر کارا می‌تونستم بکنم و نکردم و چقدر کارا می‌خوام بکنم ولی برا اونم کاری نمی‌کنم. ولی حقیقت اینه که این حس فقدان مقطعی نیست متاسفانه. صرفا کم و زیاد میشه.

و اینکه غیر معمول نبودن باعث نمیشه دیگه اون حس رو نداشته باشیم

حتی غیر معمولی بودن هم همین طور

🗣 https://eitaa.com/delphiunknown/327 نه نمیخوام زمانم بیهوده بگذره نمیتونم بگم بی احساسم. فقط برام واقعی نیستن 🦕 بذار این‌طوری بگیم. دنیا الان رنگ‌هاش خاکستری تره. درسته؟

تو رنگا رو می‌بینی و احساسات رو هم داری

ولی لایه‌ی خاکستری و غبار آلودی هم روشون نشسته

که این باعث میشه تجربه‌ت از اون احساسات و رنگ‌ها کمتر از قبل واقعی و کامل یاشه