وَتَرَى ٱلْجِبَالَ تَحْسَبُهَا جَامِدَةࣰ وَهِيَ تَمُرُّ مَرَّ ٱلسَّحَابِۚ صُنْعَ ٱللَّهِ ٱلَّذِيٓ أَتْقَنَ كُلَّ شَيْءٍۚ إِنَّهُۥ خَبِيرُۢ بِمَا تَفْعَلُونَ و كوه ها را مى بينى [و] آنها را [در جاى خود] بى حركت مى پندارى، در حالى كه آنها مانند ابر گذر مى كنند آفرينش خداست كه [آفرينش] هر چيزى را محكم و استوار كرده است؛ يقيناً او به آنچه انجام مى دهيد، آگاه است https://eitaa.com/deltir

روز بیست و هشتم چله دعای توسل به نیت شهیده ریحانه سادات ساداتی ✅

قشنگ ترین چیزای دنیا رو نمیشه دید.... رسانه رسمی شهید محمد ثقفی

روز بیست و نهم چله دعای توسل به نیت شهید حاج محمد سعید ایزدی ✅

حاج محمد سعید ایزدی همان حاج رمضانی که این روز ها زیاد حرفش به میان می‌آید از دار دنیا حتی اسمش را هم نخواست از من او فقط الهی بودن ماند و نامی که خدا بزرگش کرد حاج رمضان...

ما و مجنون همسفر بودیم در صحرای عشق او به مقصدها رسید و ما هنوز آواره ایم...

نور هدایت در انوار چهارده‌گانه، بسی غریب است. پدربزرگ مولای غریب ما! امام هادی(ع)؛ انگار نوه‌تان، حضرت مهدی(عج) نیز چون شما، غریب است. ای دردانهٔ امام جواد(ع) و ای جد بزرگوار حضرت ولی‌عصر(عج)، شما که خود هدایت‌گری وارسته‌اید، برای ما غریب‌زدگان در غفلت دعا کنید. دستان ما سرگشتگان را بگیرید و از انوار هدایت خویش، بهره‌ای نصیبمان سازید. وَأدْرِكْ بِنَا غَايَةَ الْهِدَايَةِ بِجُودِكَ يَا مَوْلَايَ يَا عَلِيُّ الْهَادِي‌. رسانه رسمی شهید محمد ثقفی

روز سی ام چله دعای توسل به نیت شهید هادی ذوالفقاری ✅

در آستانِ ملکوتی حضرت ثامن‌الحجج، به گوشه‌ای پناه می‌بردی و زیارت جامعه کبیره را در دست می‌گرفتی. به یاد دارم… که چه عاشقانه واژه‌ها را زیر لب زمزمه می‌کردی. زمزمه‌ات از ژرفای جان برمی‌خاست؛ بی‌ریا، بی‌تکلف. فقط یک عاشقانه‌ی ساده بود، یک نجوای خالص. صدایت آن‌قدر آرام و بی‌آلایش بود که گویی حتی به گوش خودت هم نمی‌رسید. در آن لحظات، “منیت” نبود. فقط "اخلاص" بود، لحظاتی که شهید می‌پروراند. زیارت جامعه کبیره، همیشه از دلبستگی‌های ویژه و زیبای تو بود… ( فیلم گرفته ‌شده از شهید در حال تلاوت زیارت جامعه کبیره در حرم مطهر امام رضا (ع) ) رسانه رسمی شهید محمد ثقفی

و امشب آرزویی جز خدای تو ندارم... یوسف نه من خدای يوسف را می‌خواهم.....

روز سی و یکم چله دعای توسل به نیت شهید علی قناعت کار قاضی شجاع و مجاهد ✅

شب که به نیمه رسید بنده ی بیچاره ای از همه جا، نا امید در دل خود آه کشید در تب و تاب غمش ره به درازا کشید در پی ناز و نیاز ناز به عقبی رسید راه قشنگی بدید راه ز بیراه دید راه پر از نور بود از همه جا دور بود بنده او راه دید راه پر از چاه دید در تن خود ضعف دید در خم راه وهم دید رفت و بگفت و بگفت از همه همّ ها بگفت از همه کس دل برید در زد و هی دل برید از سر کویش نرفت تا که به مقصد رسید مقصد راه صفا کوچه ای از مهر بود خانه ای از فیض بود بود برای کسی خانه ی حسن و وفا صاحب آن خانه را دید و نرفتش ز یاد عشق در آن خانه دید راه به مقصد رسید خواست ز صاحب صفا عشق خودش را بسی وان طلب وان نگه عشق در او سبزه زد سبزه ای از راه راست سبزه ای از عاشقی ساخت برایش بهشت سوزِ همان عاشقی بنده خوشبخت ما طعم رهایی چشید .... ف.ح دلتیر