نمیدونم بقیه رو ولی وقتی ناشناس رو میبینم که پیام جدید یک شعف و اضطرابی منو در بر میگیره
حس میکنم حضور ندارم
انگار جهان مثل یک دریا میمونه که من و بسیاری دیگه دیده نمیشیم
احساس نبودن، خفگی گمشدگی در جمعیت و به شدت عذاب آور
از روز های ابری خوشم میاد باعث میشه وقتی که صبح از خواب بیدار میشم آفتاب نزنه صورتم