گویی در جان آدمی اخگری نهفته است، خاموش و بیصدا، که چون به موسم بلوغ رسد، آتش درونش زبانه میکشد و شعلۀ آن با هر تپش زمان گستردهتر میشود. گویی این آتش، حکایت بیقرار روح است؛ شوقی جاودان، سوزی بیپایان، که هرگز قرار نمییابد، مگر در گذر خویش به فنا یا وصال.
ما بچهی مرگ هستیم و مرگ است که ما را از فریبهای زندگانی نجات میدهد.
#صادق_هدایت
درست مثل زلزله که صدا لرزش ماشین لباسشویی رو میشنیدم خیز ورمیداشتم فرار کنم سمت در