اسیر شدیم

صدا های مهیب شده بخشی از روزمره ما دیگه

حاضرم هر چی دارم بدم ولی جواد خیابانی رو دیگه توی صدا و سیما نبینم

پا قدم وروردی های ۱۴۰۳ خیلی خوب بوده

ما مدرسه مون هم همینجوری بود ابتدای دبیرستان بابای معلم ریاضی مرد انتهای سال هم مادر معلم اقتصاد

سایه‌ای می‌لرزد بی‌نام و بی‌صدا از انتهای کوچه‌ای فراموش‌شده می‌آید، و من نه گریزی دارم نه پناهی، جز چشم‌هایی که باور نمی‌کنند و تپشی که به راه افتاده بی‌اجازه. در سکوت، دیوارها لب باز می‌کنند نه از مهربانی، که از وحشتی بی‌چهره که در شکاف آجرها زندگی می‌کند #شعر

خیلی ها ادا و اصولی فاز وردار شدن که به شدت مزخرف و منزجر کنندست

شبا واقعا استرس آور شده

دومین شبی که از خواب میپرم

بر پدرتون لعنت

ای غم، چه کرده‌ای که هر شبم را چون شمع، خاموش می‌کنی نه اشکی مانده، نه آهی در جان تنهایی‌ات چون خاری‌ست در پَرِ خیال که هر کهن‌درختی را نیز بی‌برگ می‌سازد ای غم، چه رازی در چشمانم یافتی که سرزمین دلم را بی‌اذن آباد کردی؟ باغ دلم ویران است، بی‌صدای پرنده‌ای و تو ای ساکن بی‌مهربانی، هنوز مهمانی نمی‌روی ای غم، بمان اگر دلت همین است اما به شرط آن‌که بدانی: این دل، دیگر طاقت ندارد نه خواب شب، نه طلوع صبح تو همه چیز را خاکستری کرده‌ای، بی‌تفاوت و سرد #Al #Depression

روز ۶ ساعت خوابیدم فکر نمیکنم دیگه من خوابم‌ ببره