امشب باید تا یک بیدار بمونم انتخاب واحد کنم

دانشگاه هر روز یک داستان جدید داره

حتی اگر سوالای امتحان و بدن به من بگن همینا میاد بخون حال ندارم همشو بخونم

حال و حوصله دیدن،شنیدن،خواندن،گفتن و .... هیچی رو ندارم

در تاریکیِ بی‌انتها دست‌هایم را بالا بردم نه برای دعا نه برای نجات فقط برای این‌که دیگر پایین آوردن‌شان دلیلی نداشت. پاهایم در گلِ خاطراتی پوسیده فرورفته بودند و هر تقلا فقط بیشتر غرقم می‌کرد. هیچ صدایی نبود جز خش‌خشِ امیدی که خودش را می‌خورد. نه کسی آمد نه کسی رفت و من ماندم با باری که دیگر نه می‌خواستم نه می‌توانستم حملش کنم. تسلیم شدم نه چون ضعیف بودم بلکه چون فهمیدم هیچ‌کس منتظرِ پیروزیِ من نبود. #شعر

درک نمیکنم چطور ذوق زندگی دارید

سوای از اینکه نگاه من درسته یا نگاه شما اینو میگم

ترم دو هم مثل ترم یک افتضاح به پایان رسید

همه چی رو به سقوط و نزوله

بخوابیم فردا و فردا های خوبی در انتظار مون نیست

بعد از ظهر که میخواستم بیدار شم واقعا نمیدونستم برای چی باید بیدار بشم وقتی که هیچی در انتظارم نیست

اگر انتخاب من بود که هیچی اما اگر انتخاب من نبود والدینم رو بابت به دنیا آوردنم نمیبخشم