هر جور به زندگی نگاه کنی غم انگیزه

در دل شب، جایی که واژه‌ها از نفس می‌افتند، رنج، بی‌نام و بی‌چهره کنارم می‌نشیند. نه نوری هست، نه وعده‌ای برای صبح، فقط صدای آهسته‌ی «چرا؟» که در استخوانم می‌پیچد. دستم را دراز می‌کنم نه برای نجات، بلکه برای لمس حقیقتی که شاید در همین درد پنهان شده باشد. من سقوط نمی‌کنم، من فرو می‌روم در عمقِ خودم، در جستجوی چیزی که از جنس معنا باشد نه از جنس تسلی. و اگر کسی بپرسد چه می‌کشم؟ خواهم گفت: رنجی که نمی‌خواهد فراموش شود، رنجی که می‌خواهد فهمیده شود. #شعر

ملی گرایی گاهی اوقات حالت جوگیری به خودش میگیره نمونه اش اون مجسمه سازی که ادعا می‌کنه میکل آنژ و داوینچی باید در برابر هنر من سر تعظیم فرود بیارن اما علتش رو نمیگه و دلیل و برهان نمیاره چون ایرانیه اونا باید در برابر تو تعظیم کنن

کاش یک مهر میزاشتین به جا ۲۹ شهریور

هیچ آمادگی ندارم تماما خسته ام

کاش همیشه یک مشغله فکری و عملی توی خانواده باشه تا من برم تو حاشیه و مورد سوال و نقد قرار نگیرم

ریاضی رو افتادم

الان وقت آهنگ غمگین گوش دادنه

از همان آغاز، گویی سهم من از این جهان، شکست بود.نه از جنس ناتوانی، بلکه از جنسی که تقدیر با نخ‌های تاریکش بافته بود.من نه در میانه‌ی راه، که در نقطه‌ی شروع، با زخم به دنیا آمدم زخمی که نامش را نگذاشتند، اما سنگینی‌اش را در جانم ریختند.هر گام، یادآور آن بود که این مسیر برای پیروزی من ساخته نشده.من بازنده نبودم چون جنگیدم و باختم؛بازنده بودم چون هر نبردی پیشاپیش از من گرفته شده بود. #AI #Depression

بازم کاش نبودم

لحظه های پایان شب از همه چی سخت تر میگذره

از بودنم و نفس کشیدنم و هر کنشی که دارم که اشغال جای یک نفر دیگه است شرم دارم