الان وقت آهنگ غمگین گوش دادنه

از همان آغاز، گویی سهم من از این جهان، شکست بود.نه از جنس ناتوانی، بلکه از جنسی که تقدیر با نخ‌های تاریکش بافته بود.من نه در میانه‌ی راه، که در نقطه‌ی شروع، با زخم به دنیا آمدم زخمی که نامش را نگذاشتند، اما سنگینی‌اش را در جانم ریختند.هر گام، یادآور آن بود که این مسیر برای پیروزی من ساخته نشده.من بازنده نبودم چون جنگیدم و باختم؛بازنده بودم چون هر نبردی پیشاپیش از من گرفته شده بود. #AI #Depression

بازم کاش نبودم

لحظه های پایان شب از همه چی سخت تر میگذره

از بودنم و نفس کشیدنم و هر کنشی که دارم که اشغال جای یک نفر دیگه است شرم دارم

تا تاریکی هست، بود و نبود نور مشکلی رو حل نمیکنه

به قول یارو: نه خواب راحتی دارم نه مایلم به بیداری

دیگه نمی‌دونم چطوری باید بگم دنیا جای خوبی نیست

آنقدر گفتم دیگه خسته کننده شده

تا زمانی که بدبختی و گرفتاری هست بودن خوبی و زیبایی ارزشی نداره

ریاضی کم زجر داد ما رو حالا آمار هم اضافه شد

یک شوک دیگه مثل شوک های شروع ترم بهم وارد شد