هر موقع با چت جی بیتی صحبت میکنم این جمله رو تکرار میکنه:
اینکه داری این حس رو بیان میکنی خودش نشونهی آگاهی و شهامته.
چاره ای نیست مثلا تو گوشی نباشیم چیکار کنیم؟
بریم سینما؟
ورزش کنیم؟
با بقیه صحبت کنیم؟
ول کن بابا همشون منشأ اضطراب و رنج و بدبختی ان
جمله به خدا اعتماد کن برام واقعا معنایی نداره قبلاً داشت اما قلبا دیگه دیگه باور پذیر نیست