با این همه کثافت و بدبختی و چیز های حال به هم زن نمیتونم بگم زندگی زیباست حتی مراحل رشد انسان هم خیلی کثیف و زشته چه برسه به دیگر موجودات

برید بقیه تون هم برید این بساط جمع کنیم

مادرم بعضی وقت ها یه حرف ها،کنایه ها و قضاوت هایی انجام میده که به شدت منو ناراحت و عصبی میکنه

اصلا حس و حال وارد شدن به فصل جدید از زندگی رو ندارم

خانواده هم خوش خیالن واسه خودشون

کتابهای منو هیچ کس نخرید باید بدم نون خشکی نمکی ببره

باید خود را کنترل کرد در برابر این افراد سفیه

امیدوارم هر چه زودتر بشر به مرحله ای برسه که دیگه نیازی به ارتباط گیری حقیقی و غیر قابل کنترل نباشه

من استقبال میکنم حتی اگه همه اعتراض کنن

هیچ چیزی زیباتر از ساخت جهانی مطابق ذهن نیست حتی خیالی چون از واقعیت خیری ندیدیم

کاش قبول کنن من مثل اونا نیستم و بیخیال ما بشن

اگر خوابگاهی بودم بهونه میاوردم و خونه نمیومدم