هیچ چیزی زیباتر از ساخت جهانی مطابق ذهن نیست حتی خیالی چون از واقعیت خیری ندیدیم

کاش قبول کنن من مثل اونا نیستم و بیخیال ما بشن

اگر خوابگاهی بودم بهونه میاوردم و خونه نمیومدم

خیلی خسته تر از اونم که بخوام برم دوباره دانشگاه

چی بگیم؟

موندم

به دانشجو ها پول بدین

یکی از ورودی ها عین من شاید به نحوی شدید تر از من مظلوم،تنها و بی تمایل به ارتباط

انگار منه یکسال پیش دوباره اومده دانشگاه

چقدر عذاب آور

فعلا به این نتیجه رسیدم که جهان منطقی درش نیست

الان یک مسئله اومد تو ذهنم با فرض درست بودن اینکه انتخاب زندگی با ما نبوده یعنی ما با خواست خودمون به این دنیا نیومدم پس تشکر از مادر و پدر اساسا بی معناست و به نظرم گله کردن منطقی تره