من بهاری رو که وقته خوابش بهم ریخته،دیگه اونقدر به روتین پوستش و زندگیش و رژیمش اهمیت نمیده،شبا تا پنج صبح بیداره و ساعتها اورثینک میکنه و مینویسه،صبحا دیر بیدار میشه و تا چند ساعت بعدش تو تختش میمونه و اول صب بزور یه تیکه پيتزای سرد شوده ی شب قبلو به عنوان صبحانه میخوره و بیش از حد سرش تو گوشیه و بی ذوق و شوق میره سره تمرین رو دوسش ندارم:(

آدم‌ها گاهی حتی با وجودِ دوست داشته شدن و دوست داشتن، فقط می‌خوان خستگی‌ها و غصه‌هاشون رو برای مدتی کنار بذارن. می‌دونم الان خسته‌ای و غمگینی. می‌دونم این دوست داشتن هیچ معجزه‌ای نمی‌سازه؛ می‌دونم که دلت زندگیِ جالب‌تر و پُر رنگ‌تری رو می‌خواد. اما بمون. باشه؟ بمون و فرداها رو ببین. هیچ‌کس نمی‌دونه فردا چه شکلیه، چه رنگیه. بمون و احساس کن؛ شاید فردای تو همونی بود که توی خواب‌هات می‌بینی و عمیقاً دوستش داری.

واقعیت اینه که هیچکس از مسیری که داره طی میکنه مطمئن نیست! همه فقط دارن توی ابهام قدم برمیدارن؛ دلیلی نداره فکر کنی از بقیه عقبی.

همه اینا هرشب قبل خواب تکرار میکنم ولی ته قلبم بهشون باور ندارم🙏🏻

من فقط بلدم بفهمم، ولی راهی برای درست کردنش ندارم.

قسمت خواب جدی نه من میخوابم-

یعنی فقط با خوابش مشکل داری_

خدایه مننن🫨

غذام هست-