یجا به خودم اومدم دیدم من دارم تجربی میخونم که فقط ثابت کنم من میتونم تو سخت‌ترین رقابت دووم بیارم. اما به هرحال، یه روزی یه جایی من برمیگردم دوباره ریاضی/کوانتوم میخونم حتی اگر آخرین روز زندگیم باشه.

تا اون روز رویامو دست بقیه مسپارم:/

چی بگم؟ من از ترس اینکه به اون موفقیتی که میخوام نرسم از علاقم گذشتم مطمئنم حتی اگر تو تجربی بهترین هم بشم بازم حسرتش به دلم میمونه . چون احساس میکنم اینم یکی از چیزایی میشه که میخواستم و نشد((( ___ جبر جغرافیا نیمی از زندگی منو نابود کرد:/

:(((((