من الان قدر داشتن خونه و زندگی آدم وار رو درک میکنم و بابتش خوشحالم و اگه نرفته بودم موندن رو نمی فهمیدم . باورم نمیشه که اینو دارم میگم ولی بابت این رفتنه از خدا ممنونم .
بد هست ولی اونقدرا هم بد نبود چون الان خوشحال میشم ، دلیلی دارم که بخندم و گریه کنم ؛ قبلا زندگی خیلی بی احساس تر بود .