ــ

گر بدانی حالِ من را ، گریان شوی بی اختیار.

ــ

‌کشم آن رنج روانکاه که دل داند و دل .

ــ

من آرومم.

در من انسانِ سردرگمیست که نه زندگی میکند و نه میمیرد .

فوبیای ِ رسیدن ِ دوباره به نقطه ای که قبلا با سختی زیاد ازش عبور کردی .

از اینکه فکر میکنن این کار ها برام سودی داره که انجام میدم خندم میگیره. دیوونه منِ خر به فکرتم. کاشک بفهمید هیچ سودی برای خوده خرم نداره و دارم به خاطرش اینهمه حرص میخورم. واقعا مردم به اندازه تلاششون دارن نا‌‌امیدم میکنن. حرفاشون‌..

نه پروایِ عبور دارم ، نه دلی برای حضور .

ــ