من به هیچکی نمیتونم بگم چرا ناراحتم..
ولی هر شب که به ماه تو آسمون نگاه میکنم میتونم دردام رو به زبون بیارم و اشک بریزم، پس فکر میکنم روزی که برم اون بالا، اون بدونه چی بهم گذشت.
نمیدونم،
فقط شرمندتم مامان که دختر خوبی نیستم برات،
شرمنده هیچ وقت نمیتونم بهترین باشم،
تو بهترین ها رو برام ساختی و بهم گفتی من فوقالعادم و همیشه کنارم بودی،
ولی من هیچ وقت نتونستم هیچکدوم رو جبران کنم.
شرمندتم مامان جونم : )
حالم بده، استرس و اضطراب دارم، خوابم تنظیم نیست، تفریح درست ندارم، اعصابم داغونه، حتی آهنگامم حالمو خوب نمیکنه و این خلاصه زندگیمه؛ تو سنی که قرار بود بهترین دوران زندگیم باشه.
طبیعی است که آغازها زیبا باشند زیرا منطقی نیست کسی نزدت بیاید و بگوید : "سلام من آدم پستی هستم"