برای بعضی از آدم ها که حتی آموزش درست حرف زدن رو ندیدم، متاسفم.
امیدوارم که جامعه درست تربیتشون کنه.
هر شخص با رفتارش نشون میده شخص مقابل چقدر براش با ارزشه.
با چیز های خیلی کوچیکی مثل
زود جواب دادن سوالات، گوش کردن بلافاصله صوت ها، جواب دادن پیام ها حتی اگر چیز کوچیکی نوشته باشه، واکنش های درست نشون دادن، حین صحبت کردن از پیوی شخص بیرون نرفتن، داشتن شور و اشتیاق نسبت به حرف های شخص مقابل، باعث خنده شدن، حس مزاحم بودن ندادن به شخص مقابل، درک درست دو طرفه، همیشه صحبت شخص سوم نبودن، به شخص مقابل نشون ندیم با رفتار هامون که اولویت ما نیست و با حرف هامون بگیم عاشق طرفیم...
وقتی این ها رو نداشته باشی، شخص مقابل احساس مزاحم بودن میکنه، تو هر چقدر هم بگی دوسش داری و اولویت قرارش دادی اون باور نمیکنه چون تو همچین رفتاری از خودت نشون دادی.
*گاهی فقط کلمات حرف نمیزنند،
بلکه رفتارها فریاد میکشند.
ما خیلی وقت ها میگیم خیلی چیز ها دیگه برامون مهم نیست؛
اما تا شب میشه، ریزش اشک ها بهمون ثابت میکنن خیلی برامون مهمه اون موضوع.
آدم باید توی زندگیش تعادل داشته باشه.
همیشه نباید گریه کرد.
بسه گریه کردن،
به خودت بیا!
بخند؛
برقص؛
بخور؛
بخواب؛
کاری رو بکن که باعث میشه بخندی..
همچی درست میشه در زمان مناسب.
بسپارش به اوس کریم : )