دنیا پر از رنج است با این حال درختان گیلاس شکوفه می دهند.

ــ

من پر از دردم، پر از دردم، پر از دردم ولی، تا نگاهت میکنم انگار یادم میرود ( :

ــ

سرنوشت آدمی را جغرافیا رقم می‌زند؛ یکی در جایی متولد می‌شود که رویا، حق طبیعی اوست و دیگری جایی که حتی امید داشتن هم شجاعت می‌خواهد.

ــ

تو را من در وجودم پرورش دادم همچو گلهای درون دشت پروانه تو را من آب میدادم تو را من عشق میدادم تو را من روح بخشیدم ولی ناگه که آغوشت کشد باران تو رامن دست شبنم ها رها دیدم تو را من باز پس دادم به دریاهای در باران به فردا های جاویدان و در یادت چنان غمخوار خواهم ماند که فردایت که دریایت شود درگیر وجدان های بی انکار ( :

ــ

ما تماشاچیانی هستیم که پشت درهای بسته مانده‌ایم دیر آمدیم، خیلی دیر پس به ناچار حدس می‌زنیم... شرط می‌بندیم... شک می‌کنیم.... و آن سوتر ، در صحنه بازی به گونه‌ای دیگر در جریان است.

صورتم را در دست‌هایم گذاشتم و به این فکر کردم که نباید بیش از حد دست و پا بزنم ؛ دانستم که خیلی چیزها به اختیار آدم نیست ،زندگی خواب‌های گذشته است که تعبیر می‌شود، زندگی تاب خوردن خیال در روز‌هایی است که هرگز عمرمان به آن نمی‌رسد‌ . - عباس‌معروفی .

نفری پنج تا صلوات به نیت پنج‌تن برای سلامتی مردم کشورمون نفرستیم؟ : )