همه‌چیز رو پذیرفتم

دیگه چیزی نمیگم البته فقط به افرادی که پذیرفتم براشون مهم نیستم

«خواهم که غزل گویم آرام شود دردم» من گریه کنم؟ عمرا! من در تن یک مردم... از خاطره های او، یک شاخه‌ ی گل دارم آن هم شده پژمرده.. او گفت که من سردم... من با همه خوش بودم، عاشق شدم اما تو با آن همه خوب و خوش، کردی ز خودت طردم... گفتی که بهاری تو، پاییز پسندم من رفتی و ندیدی من... پاییزم شدم، زردم دردیست خزان بودن، شاعر شدم از دردش... «خواهم که غزل گویم، آرام شود دردم» -زینب چاوله

بله آقای چاووشی.. ماه و خورشید منه، دورشم میگردم🎀

ما مانند شیشه بودیم اگر پاکمان میکردند میدرخشیدیم ، اما آنها شکستند و ما بریدیم.

ـــ

خدایا تروخدا منو صدا نزنه🎀

ـــ

ـــ

ــــ

ـــ