اما آیا زندگی تموم شده؟ نه.

چه احساسی دارم؟ اینکه انگار چند تا برج قشنگ و بزرگ که تمام زندگیم احساس میکردم بخشی از منن، توی قفسه سینه‌م فرو ریخته باشن

آیا زندگی تموم میشه؟ نه.

آیا برای همیشه تلخ میشه؟ نه.

آیا من باهاش کنار میام و سعی میکنم دست از رویاپردازی ناسازگار بردارم و در لحظه از داشته هام لذت ببرم و بیشترین استفاده رو بکنم؟ بله. چطور؟ هنوز نمیدونم. هنوز باید غرق این احساس باشم، باید قشنگ احساسش کنم،،، تا بعد راه حلی براش پیدا کنم.

هرچی که هست، من با خودم کیف میکنم. و این شیرینه.

این آقا گربه هه رو ببینید یه عکس واقعیه، خودم گرفتم گربه ها خیلی آدم شدن. بالش درست کرده از کیف مردم واسه خودش =]🥲😂 لش هم کرده خوااابِ خواب. بعد از عکس گرفتن یه چشمشو باز کرد نگاه کرد چشم غره رفت و دوباره با بی محلی خوابید.

دلم میخواست گازش بگیرم ‌.

کسی چه میدونه حالِت باهاش چجوری میشه؟🎧🎵

جمله ای که دوست دارم یادم بمونه ² : ارزش تو به کارایی‌ت نیست.

اجازه بدید از رشته ای که واردش شدم صحبت کنم. گرافیک. انقدر دوسش دارم که نمیتونم کلمات رو مدیریت کنم.