من نه میگویم هوش مصنوعی نه میگویم برای نان و غذا.
تنها میگویم جمع کردن جمعیت طرفداران در یک شهر بزرگ آن هم در کمال امنیت، شگرد خوبیست اما برای مقایسه کردن ناعادلانه است.
بامداد یکشنبه؛ از ساعاتی پیش، ۱۴ زندانی در زندان دستگرد اصفهان جهت اجرای حکم اعدام به سلول انفرادی منتقل شدند.
گزارشها از اعتراض گسترده زندانیان در بند عمومی زندان دستگرد، جو امنیتی در داخل زندان و همزمان، حضور خانواده زندانیان در مقابل این زندان حکایت دارند.
۱۲ تن از این زندانیان، بازداشتشدگانِ مرتبط با یک پرونده مشترک به اسم #میدان_علیخانی هستند، این پرونده به روز ۱۸ دیماه بازمیگردد که در جریان اعتراضات، چهار بسیجی کشته شدند و پس از آن موج گستردهای از دستگیریها آغاز شد.
در جریان این دستگیریها، حدود ۶۰ تن بازداشت شدند که ۱۲ تن از آنها با استناد به اعتراف اجباری، در نبود شواهد کافی و با فشار قوه قضاییه و شخص محسنی اژهای جهت برخورد و خاتمه سریع پرونده، به اعدام محکوم شدند.
اسامی ۱۲ تن از زندانیان پرونده میدان علیخانی عبارت است از: عرفان اسفندیاری، امیرحسین صفری، امیرحسین ملکی، علی دشتی، علیرضا سپاهی، ابوالفضل سپاهی، قائم حسینی، گلمحمد محمدی، شروین باقریان، ابوالفضل ابراهیمی، علیرضا رئیسی و امیرحسین ابراهیمی انالوچه.
@iliaen
متاسفانه علیرغم تلاش فعالان سیاسی، رسانهای و حقوق بشر، اعتراض زندانیان در بند عمومی زندان دستگرد اصفهان، تلاش خانوادهها و وکیلها، سحرگاه امروز یکشنبه دو تن از بازداشتشدگان دیماه در پرونده میدان علیخانی اعدام شدند.
ده تن دیگر همچنان در انفرادی هستند و ممکن در ساعات آینده اعدام شوند. در فضای فعلی و با تمرکز اخبار بر مسائل پیرامون جنگ، قوه قضاییه به اعدامها سرعت بخشیده و میبایست تلاش بیشتری برای فشار به رسانهها جهت پوشش وضعیت زندانیان سیاسی شود.
باید بدانیم هر مرتبه صحبت از وضعیت زندانیان و یادآوری اهمیت جان این عزیزان، موجب تمرکز و حساسیت جامعه، همچنین افزایش هزینه اجرای احکام اعدام میشود.
“کمترین وظیفه ما این است که سکوت نکنیم”
@iliaen
بچهها من اصلا بیگناهی یا گناهکار بودن اونها رو تایید یا تکذیب نمیکنم.
پایه و اساس رفتار ما در برابر هرگونه مسائل سیاسی، از ابتدا سوال کردن و پرسیدن بوده نه چشم و گوش بسته هر چیزی رو پدیرفتن یا رد کردن.
و در حال حاضر مسئلهای که وجود داره اینه که ما هرچند تا سوال هم که در رابطه با این قضیه مطرح کنیم، جوابی براش پیدا نمیکنیم.
چون هیچ گونه مدرک قابل استنادی در دسترس عموم از طرف هیچ رسانهی رسمی یا غیررسمی، این طرفی یا اون طرفی، ارائه نشده.
ما غیر از صحبتها و ماجراهای روایت شده از جانب هر دو طرف که بلاشک دچار اغراق و تناقض و تحریف هم میشه هیچ چیز دیگهای تو بند و بساطمون نداریم.
نبود مدرک به این معنی نیست که دادگاه هم مدرکی نداشته.
مسئله و سوال اصلی اینه که آیا مدرک و شواهد قابل قبول و قابل استنادی داشته؟