_۱۹۸۴_

منو آزاد دیشب به یک چرخه‌ای دست یافتیم ما پول نداریم و وضع اقتصاد کشورمون بده پس نیاز داریم به اعتراض کردن، برای درست اعتراض کردن نیاز داریم به آگاهی، برای آگاهی نیاز داریم به کتاب و برای کتاب هم نیاز داریم به پول. برمی‌گردیم به اول چرخه ما پول نداریم.

+ اول اینکه ممنون بابت اینکه با دقت پیام هارو میخونید و پاسخ میدید دوم اینکه عرض کردم میگن شما چون شکم تون سیره ساکتید این چیزیه که ما می‌شنویم ولی ما ساکت نبودیم! مسئله اینه که موافقت نکردن با اعتقاد های خودشون رو ساکت بودن میدونن یه مثال بخوام بزنم ما جمعه هفته پیش یه مهمونی دعوت شده بودیم بحث سیاسی افتاد وسط و یه سری ها بابت اتفاق های اخیر ابراز خوشحالی کردن! که از نظر من واقعا غیرقابل قبول بود دوستم به خاطر کشته شدن آدم ها و بچه ها ابراز ناراحتی کرد و این افراد پریدن بهش که چرا ناراحتی؟ اینا بچه هاشون هم مثل خودشونن ذات شون همونه دوستم گفت حتی بچه ۳ ساله؟ و اونا گفتن آره حتی بچه ۳ ساله من گفتم یعنی الان واقعا دارید قدرت اراده و اختیار انسان رو زیر سوال می‌برید به علاوه تربیت اون بچه که مهم ترین عامل شکل گیری شخصیت انسان هست و فکر می‌کنید چه جوابی گرفتم؟ بهم برچسب زدن در حالی که خودشون رسما حامی نسل کشی (هرچند در ابعاد کوچکتر) بودن و مرگ کودک به خاطر سابقه خانواده اش رو حق می‌دونستن از آخر هم ما شدیم اونی که دلش زیادی خوشه و چشماش رو به روی واقعیت بسته S: در بعضی مکان‌ها سکوت لازمه چون تو نمیتونی از یه جای به بعد افرادی که دچار یک ایدئولوژی به شدت قوی شدن رو باهاشون صحبت هم بکنی چه برسه به اینکه بخوای نظرت رو بیان کنی براشون..

+ و درباره اینکه گفتم همیشه همون طور که اوضاع میتونه بهتر بشه بدتر هم میتونه بشه منظورم این نبود که باید دست روی دست بزاریم و هیچکاری نکنیم! بلکه میخواستم بگم باید یه کاری بکنیم ولی محتاطانه،حساب شده و بر پایه عقل نه یه سری هیجانات زودگذر که وقتی اوضاع آروم شد اونا هم همزمان باهاش بخوابن اگه دقت نکنیم برفرض که از چاله در بیایم چه فایده که مستقیم بیافتیم تو چاه؟! من تخصصی ای ندارم در این زمینه ها خودم و برای خودم میدونم چی درسته و چی غلط(که صد درصد با این وجود بازم اشتباهاتی انجام دادم و عبرت گرفتم) اما توی این اوضاع نمیتونم درباره صلاح بقیه نظر بدم اونم وقتی خیلی چیز هارو هنوز نه دیدم و نه شنیدم S: حالا نمیخوام جمع ببندم ولی بنده از نظر خودم، خودم در جایگاهی نیستم که بگم فلان چیز درسته فلان چیز غلط اصلا شاید همینکه من میرم در اجتماعات کار به شدت غلطی باشه؛ اما تا زمانی که نتونم به اندازه کافی آگاه بشم نمیتونم متوجه بشم چه چیزی میتونه غلط باشه چه چیزی درست پس من دوتا کار رو انجام دادم یعنی دو روز به اجتماعات رفتم تا با جو اونجا رو به رو بشم و بعد ترجیح دادم خونه بمونم.

+ امروز صبح همزمان با اذان صبح صالح محمدی (کشتی‌‌گیر سابق تیم ملی) ، مهدی قاسمی و سعید داودی که تو اعتراضات دی‌ماه دستگیر شده بودن، به اتهام قتل دو مامور فرجا اعدام شدن باز هم تشریف ببرید تجمعات... S: چه ربطی به تجمعاتِ از دید ما داشت؟

برای بار هزارم تکرار میکنم به گونه‌ای حرف میزنید انگار من یکی از افراد ج.ا هستم و آدم کشتم و الان میگم همگی به احتماعات بیاید ای مردم. یکم بی‌طرفانه و بدون قضاوت حرف‌هام رو بخونید.

ولی واقعا مارکس چه گفت؟

+ https://eitaa.com/differentaz/744 ربطی به دید شما نداره ربط به این داره که خیلی راحت از حضورتون سواستفاده میکنن... من بدون قضاوت حقیقت رو دارم میگم و شمایی که حتی با این دید میرید هیچ فرقی با ج. ا و طرفدار هاش ندارید چون کمکشون میکنید و اجازه میدید سو استفاده کنن. S: یه سوال ازتون بپرسم؟ مگر من یه انسان خاکستری به حساب نمیام؟ خب. به عنوان یه انسان خاکستری آیا نباید وقتی به اعتراضات ضد حکومت رفتم که ببینم چه اتفاقی میافته به اجتماعات حکومت طلب‌هام برم ببینم چه اتفاقی میافته؟ بعد هم اینکه شما بر چه اساسی میگید من میرم؟ من صرفا گفتم اگر بتونم میرم و رفتنم هم به دو شب بیشتر نرسید و اون دو شب هم به عنوان یه انسان خاکستری رفتم تا ببینم.

برای قضاوت کردن و تشخیص دادن درست و غلط در ذهن نیازه که بود و دید نه اینکه از اخبار شنید. من به شخصه به اخبار اعتقادی ندارم که بگید اگر میخواستی ببینی میتونستی از اخبار ببینی. نه، من همونطور که اعتراضات رو از نزدیک دیدم این رو هم از نزدیک می‌بینم و می‌سنجم و نسبت بهش انتقادم رو بیان می‌کنم.

+ من هم مخالف ج. ام. همیشه بودم. همونی که می‌گفت مسئولاش کلی جا مخفی شدن. راستش رو بخواید این روزا برگام ریخته. وقتی میبینم اینطور مسئول هاش که هرچی به ذهنم می‌رسید بهشون گفتم. همینجا ترور میشن. برگام میریزه. اینکه تجمعات شون اینهمه ادامه داشته. منم هم چند شبی رفتم ببینم چطوره. ادمای خیلی عادی با کلی بچه، پیرزن، پیرمرد، با خودم هی فکر میکنم یعنی ماهم میتونیم انقدر دور هم جمع شیم. نمیدونید این مردم انقدر شور دارن من تعجب می‌کنم هی میگفتم خسته میشن خسته میشن ولی اینا جدی جدی هرسری که میرم یا از پشت پنجره میبینم انگار بیشتر میشن. وقتی باهاشون حرف میزنم. جدی تصمیم دارن بیان تا هر وقت که لازم باشه. وقتی منو میبینن و بدون هیچ نگاه بدی به من منو کنار خودشون قرار میدن. بعد یکسری افرادی با ظاهر من با دیدگاه های من کنار مغازه هاشون ایستادن هی فحش میدن بهشون هرچی به ذهنشون میرسه میگن و اونا ادامه میدن بدون اینکه حتی جوابی بدن به اونا چایی تعارف میکنن. گل میدن. اینا هم معترضن به قیمت ها به خیلی چیزا. شک داره وجودمو میخوره S: این‌ها هم معترضند؛ اما نمیتونن ضد حکومتشون باشن میدونی چرا؟ یه شخصی وقتی داشتم تاریخ رو مطالعه می‌کردم داشت از کنارم رد میشد یه آدم به شدت بزرگ و پخته‌ای بود. گفت.. خوش به حالت که فرصت مطالعه‌ی تاریخ رو داری. کسی که زن و بچه‌ داره و الان داره با این وضع قیمت‌ها دست و پنجه نرم میکنه وقت مطالعه‌ی تاریخ نداره وقت مطالعه‌ی سیاست نداره اون خیلی بکنه دوتا لقمه نون واسه زن و بچه اش بیاره سر سفره... اونا فرصتی برای آگاه شدن ندارن فرصتی ندارن برای اینکه بخوان مطالعه کنن و بتونن خودشون تشخیص بدن. البته که بماند خیلی‌هاشون دچار ایدئولوژی شدن ولی فرصتی برای آگاهی نیست، نه فرصت هست نه آزادی بیان برای گفتنش.. اونا فقط میتونن امید داشته باشند به درست شدن و با این امید به اجتماع برن. من نمیتونم از هیچکس توقع این رو داشته باشم که دنبال آگاهی باشه اونم کسایی که هر ثانیه دارن دست و پا میزنن واسه زنده موندن تو این شرایط!