eitaa logo
دیوار ایده
10.2هزار دنبال‌کننده
1.6هزار عکس
34 ویدیو
13 فایل
🔰 دیوار ایده 📌 مرجع تخصصی ایده ها و تجربیات فعالان فرهنگی اجتماعی 📞 ارتباط با ادمین و ثبت ایده @divareideh_ir 🔸 آدرس گروه نقش آفرینان فرهنگی: https://eitaa.com/joinchat/3580560792C8e47f993df
مشاهده در ایتا
دانلود
💢جانفدای حقیقت ✍️جان‌فدا! می‌تونی بشی کسی که صدای رزمنده دفاع مقدس را به گوش نسل جدید می‌رساند. ❇️همیشه دشمن می‌خواهد بگوید «نمی‌شود، شکست خوردیم، زورتان نمی‌رسد.» تو می‌توانی راویِ محلّه را پیدا کنی. می‌توانی چند نوجوان را جمع کنی و ببری پای صحبت یک فرمانده. می‌توانی کلیپِ خاطره‌اش را بگذاری در گروه‌های دوستانه. این یعنی تو داری امید را زنده نگه می‌داری. 🆔 @Divareideh 🌐 Divareideh.ir
💢خبر درست جان فدا ✍️جان‌فدا! می‌تونی بشی کسی که خبر درست را می‌رساند به جمعیتی که تشنه اطلاع‌اند. ❇️همیشه در بحران، شایعه از خبر درست سریع‌تر می‌دود. شاید روزنامه‌نگار نیستی، ولی می‌توانی یک کانال خبری معتبر را پیدا کنی و خلاصه‌اش را بگذاری روی تابلو مسجد. می‌توانی یک پوستر امیدآفرین بزنی در نانوایی. می‌توانی در صف نان برای آن یکی که سردرگم شده، یک جمله ساده بگویی: «نگران نباش، اوضاع خوب است.» این یعنی منادی پیروزی. 🆔 @Divareideh 🌐 Divareideh.ir
💢جانفدای دارو ✍️جان‌فدا! می‌تونی قفسه داروخانه خانه‌ات بدی برای خیریه محله. ❇️همیشه تو کابینت داروی هر خانه‌ای، دارویی هست که چند سال است دست نخورده: قند خون، فشارسنج، تخت بیمار، واکر، ویلچر. شاید پول نداری دارو بخری، ولی می‌توانی آن ویلچر را از انباری در بیاوری و بدهی به درمانگاه محلّه. می‌توانی یک استامینوفن اضافه را ببری مسجد. این یعنی تو بدون نسخه هم می‌توانی درد کسی را کم کنی. 🆔 @Divareideh 🌐 Divareideh.ir
💢تدریس جهادی معلم جانفدا ✍️جان‌فدا! می‌تونی بروی سراغ دانش‌آموزانی که اینترنت یا گوشی ندارند و توی پارک، پشت بام مسجد، یا حیاط خانه خودت برایشان کلاس حضوری بگذاری. ❇️در کلاس مجازی‌ات، یک یا چند دانش آموز هستند که همیشه غایب‌اند یا صدایشان قطع و وصل می‌شود. آنها مشکل اینترنت دارند یا گوشی درست و حسابی ندارند، یا پدر و مادرشان نمی‌توانند کمکشان کنند. این بچه‌ها از درس جا می‌مانند. تو می‌توانی پیدایشان کنی. بهشان زنگ بزن، بگو: «فردا صبح بیا پارک سر کوچه، من همونجام، برات درس رو توضیح می‌دم.» یا اگر خانه‌ات حیاط دارد، یا مسجد محل فضای باز دارد، یک کلاس کوچک سه‌چهار نفره بگذار. همان درس را که به سی نفر گفتی، حالا با حوصله بیشتر برای این سه نفر بگو. این یعنی عدالت آموزشی در وقت جنگ. این یعنی هیچ بچه‌ای پشت درس نمی‌ماند. تو با این حرکت، داری ثابت می‌کنی که معلمی فقط شغل نیست، رسالت است. 🆔 @Divareideh 🌐 Divareideh.ir
💢قرار مجازی معلم جان فدا با دانش آموزان ✍️جان‌فدا! می‌تونی یک «قرار مجازی» هفتگی با بچه‌ها بگذاری؛ و از حال و روزشون خبر دار بشی ❇️پنجشنبه‌ها عصر، یک لایو نیم‌ساعته بگذار. اسمش را بگذار «قرار پنجشنبه». کتاب درس را ببند، نمره و امتحان را بگذار کنار. فقط از بچه‌ها بپرس: «این هفته چیکار کردی؟ چی شنیدی که امیدوارت کرد؟ کی رو دیدی که بهش افتخار کردی؟» بگذار بچه‌ها حرف بزنند، خاطره بگویند. یکی از تجمع شبانه می‌گوید، یکی از پدرش که جبهه رفته می‌گوید، یکی از همسایه‌ای که شهید شده می‌گوید. این قرار مجازی، کلاس درس نیست؛ یک حلقه همدلی است. بچه‌ها می‌فهمند که معلمشان فقط به درس فکر نمی‌کند، به دلشان هم فکر می‌کند. تو با این قرار هفتگی، داری اعتماد و صمیمیتی می‌سازی که هیچ کتاب درسی نمی‌تواند بسازد. این یعنی تربیت، نه فقط آموزش. 🆔 @Divareideh 🌐 Divareideh.ir
💢روایت جان فدا ✍️جان‌فدا! می‌تونی پنج دقیقه اول هر کلاس مجازی را بگذاری برای روایت یک پیروزی از جبهه مقاومت، و اسمش را بگذاری «زنگ فتح». ❇️قبل از اینکه کتاب را باز کنی و درس را شروع کنی، بگو: «بچه‌ها، امروز می‌خوام یه خبر خوب بهتون بدم.» بعد یک روایت کوتاه تعریف کن. از یک عملیات موفق، از یک پیشرفت علمی در صنعت دفاعی، از یک دانشمند ایرانی که فلان مشکل را حل کرده، از یک گروه جهادی که فلان روستا را آباد کرده، از یک مادر شهید که فلان جمله ناب را گفته. لازم نیست طولانی باشد؛ سه دقیقه کافی است. بگذار بچه‌ها عادت کنند که کلاس تو فقط جای فرمول و قاعده نیست، جای شنیدن خبرهای خوب هم هست. این کار را هر جلسه تکرار کن. بعد از چند هفته، بچه‌ها خودشان می‌گردند و خبرهای خوب پیدا می‌کنند تا برایت بفرستند. 🆔 @Divareideh 🌐 Divareideh.ir
💢قرار مجازی معلم جان فدا با والدین دانش آموزان ✍️جان‌فدا! می‌تونی توی گروه والدین کلاس، هر هفته یک روایت از پدر یا مادری که در جبهه مقاومت نقش دارند تعریف کنی . ❇️توی کلاس مجازی‌ات، یک بچه هست که پدرش رزمنده است، یا مادرش پرستار خط مقدم است، یا برادرش نیروی امنیتی است. تو می‌تونی بدون اینکه اسمی ببری، توی گروه والدین بنویسی: «امروز می‌خوام از پدر یکی از بچه‌های کلاسمون بگم که الان درگیر است. ازش خواستم دعاش کنید.» یا می‌تونی یک ویس بفرستی و بگویی: «بچه‌ها، امروز قبل از شروع درس، یه صلوات بفرستیم برای رزمندگانی که توی خط مقدم از ما محافظت می‌کنن.» این کارِ به ظاهر کوچک، دو اثر بزرگ دارد: اول، دل آن دانش‌آموز را گرم می‌کند و احساس غرور می‌دهد. دوم، بقیه بچه‌ها و خانواده‌هایشان را با مفهوم واقعی دفاع و ایثار آشنا می‌کند. تو با این حرکت، داری کلاس درس را به یک سنگر همدلی تبدیل می‌کنی. 🆔 @Divareideh 🌐 Divareideh.ir
💢 مشق جان فدا ✍️جان‌فدا! می‌تونی یک تکلیف درسی طراحی کنی که دانش‌آموزت برای انجامش، مجبور شود برود سراغ خانواده‌اش، همسایه‌اش، یا آدم‌های محله‌اش و پای حرفشان بنشیند. ❇️به جای آن تکلیف‌های تکراری، این هفته یک مشق متفاوت بده: «برو از مادربزرگت بپرس در جنگ تحمیلی چه خاطره‌ای دارد؟ صدایش را ضبط کن و برایم بفرست.» یا «برو از بقال سر کوچه بپرس این روزها چه مشکلاتی دارد؟ یک پاراگراف درباره‌اش بنویس.» یا «با پدرت مصاحبه کن و بپرس به نظرش ما چطور می‌توانیم به جبهه مقاومت کمک کنیم؟ جوابش را در سه خط بنویس.» این تکلیف‌ها، فقط یک مشق ساده نیستند. بچه را از پشت مانیتور بلند می‌کند، می‌برد توی دل خانواده و محله، و او را با مفاهیم واقعی زندگی آشنا می‌کند. تازه مادربزرگ هم از این که نوه‌اش آمده پای خاطراتش، دلش باز می‌شود. تو با این مشق‌های خلاقانه، داری هم درس زندگی می‌دهی، هم روایت‌های پراکنده یک ملت را جمع‌آوری می‌کنی. 🆔 @Divareideh 🌐 Divareideh.ir
💢پنجره امید جان فدا ✍️جان‌فدا! می‌تونی آخر هر هفته، یک اسلاید یا یک عکس‌نوشته از پیشرفت‌های ایران درست کنی و در گروه کلاس بفرستی تا چشم بچه‌ها به دستاوردهای کشورشان روشن شود. ❇️بچه‌ها این روزها در بمباران اخبار منفی و ناامیدکننده زندگی می‌کنند. شبکه‌های اجتماعی پر است از سیاهی و غم و شکست. تو می‌توانی آخر هر هفته، یک پنجره کوچک به سمت نور باز کنی. یک اسلاید ساده درست کن: «بچه‌ها، می‌دونستید ایران توی فلان فناوری نانو رتبه چهارم دنیا رو داره؟» یا «می‌دونستید فلان موشک ماهواره‌بر ایرانی همین هفته با موفقیت آزمایش شد؟» یا «می‌دونستید فلان دانشمند ایرانی فلان جایزه جهانی رو برده؟» یک عکس بگذار، یک توضیح کوتاه بنویس، و در گروه کلاس بفرست. از بچه‌ها بخواه خودشان هم بگردند و «خبر خوب» پیدا کنند. هرکی بهترین خبر را فرستاد، تشویقش کن. تو با این اسلایدهای ساده، داری به جنگ یأس و ناامیدی می‌روی که خطرناک‌ترین سلاح دشمن است. 🆔 @Divareideh 🌐 Divareideh.ir
💢پادکست جان فدا ✍️جان‌فدا! می‌تونی با گوشی موبایلت یک پادکست کلاسی راه بیندازی و هر هفته یکی از بچه‌ها بشود راوی حماسه‌های مردم. ❇️به بچه‌ها بگو: «این هفته نوبت علی آقاست. علی می‌ره توی محله‌شون، با آدم‌ها حرف می‌زنه، یک روایت قشنگ پیدا می‌کنه، ضبط می‌کنه و می‌فرسته برای من.» بعد تو این فایل‌های صوتی را در یک کانال یا گروه بگذار و اسمش را بگذار «پادکست کلاس ما». یک هفته روایت یک مادر شهید، یک هفته خاطرات یک رزمنده قدیمی، یک هفته مصاحبه با یک نیروی امدادی، یک هفته حرف‌های یک بچه که در تجمع شرکت کرده. این پادکست کلاسی، فقط یک تکلیف نیست؛ یک رسانه کوچک است که بچه‌ها را از مصرف‌کننده صرف محتوا، به تولیدکننده محتوا تبدیل می‌کند. آنها یاد می‌گیرند که راوی باشند، نه تماشاگر. تو با این حرکت، داری مهارت روایت‌گری و جهاد تبیین را در وجود دانش‌آموزانت نهادینه می‌کنی. 🆔 @Divareideh 🌐 Divareideh.ir
💢نامه جان فدا ✍️جان‌فدا! می‌تونی یک انشا با موضوع «نامه به یک قهرمان ناشناس» به بچه‌ها بدهی و بعد، بهترین نامه‌ها را برای رزمنده‌ها بفرستی. ❇️سر کلاس مجازی بگو: «بچه‌ها، این هفته می‌خوایم یه کار متفاوت بکنیم. یه نامه بنویسید به یک سرباز گمنام که الان توی مرز داره از ما محافظت می‌کنه. بهش بگید چه حسی دارید، چه آرزویی براش دارید، چه قولی بهش می‌دید.» بگذار هرطور دوست دارند بنویسند؛ بعضی نقاشی می‌کنند، بعضی شعر می‌گویند، بعضی یک متن ساده می‌نویسند. بعد این نامه‌ها را جمع کن. از طریق بسیج محل، گروه‌های جهادی، یا قرارگاه‌های پشتیبانی، این نامه‌ها را واقعاً بفرست برای رزمنده‌ها. بعد به بچه‌ها بگو: «نامه‌هاتون رسید دستشون.» حتی اگر بشود، یک عکس از رزمنده‌ای که نامه را خوانده بگیر و نشان بچه‌ها بده. این یعنی بچه‌ها فقط یک انشا ننوشته‌اند؛ یک پل عاطفی ساخته‌اند بین خودشان و آن سرباز گمنام. حالا دیگر آن سرباز برایشان یک غریبه نیست؛ قهرمانشان است. 🆔 @Divareideh 🌐 Divareideh.ir
💢کلاس خانگی معلم جان فدا ✍️جان‌فدا! می‌تونی اگه معلمی، کلاس درس رو از پشت مانیتور بیرون بیاری و ببری به خانه شاگردانت ❇️همه که مثل هم نیستن. یکی اینترنت نداره، یکی گوشی نداره، یکی توی خونه‌اش جای ساکت برای درس خوندن پیدا نمی‌شه. تو می‌تونی تخته و ماژیک رو برداری و بری خونه‌شون.یا جا که خانواده‌اشون آمادگی داشتن، چند تا دیگه از دانش آموزان رو هم فراخوان کنی بیان و همونجا رو بکنی کلاس درس. لازم نیست هر روز باشه، هفته‌ای یه بار هم معجزه می‌کنه. بشین کنار دستش، ببین کجای کارش می‌لنگه، براش دوباره توضیح بده،این کار تو فقط جبران درس‌های عقب‌افتاده نیست؛ این یعنی یه بچه می‌فهمه که کسی هست که براش ارزش قائله، که مدرسه رهاش نکرده، که توی این روزهای سخت، یکی هست که دلسوزانه پاش ایستاده. تو با این حرکت، داری امن‌ترین جای ممکن رو برای درس خوندن شاگردت فراهم می‌کنی: همون خونه خودش، کنار خانواده‌اش، با خیال راحت. دشمن می‌خواد بچه‌های ما از تحصیل جا بمونن و نسل آینده رو از ما بگیره؛ تو با یه تخته و ماژیک که زیر بغل می‌زنی و کوچه به کوچه راه می‌افتی، این توطئه رو نقش بر آب می‌کنی 🆔 @Divareideh 🌐 Divareideh.ir