گاهی‌بایددل‌رابه‌دریایِ‌بیکرانِ‌‹او›‌سپرد ؛ نه‌برای‌رسیدن‌به‌ساحلی‌که‌ما‌آرزویش‌راداریم ، بلکه‌برای‌رها‌شدن‌از‌تمام‌ِبندهایی‌که‌ بردست‌وپایِ‌روحمان‌بسته‌ایم . گاهی‌زیباترین‌سکانس‌ ِزندگی،همان‌لحظه‌ای‌ست‌که‌می‌گوییم : “خدایا،من‌دیگه‌نمی‌دونم؛توخودت‌راه‌رونشونم‌بده” درست‌درهمین‌نقطه‌است‌که‌رها‌می‌شویم ؛ سبک‌بارازبار‌ِسنگینِ‌‹بایدها›و‹نبایدها› وآرام‌گرفته‌درآغوش‌کسی‌که‌صاحب‌‌تمام‌دریاهاست .😍🎀 @dkhtrkh

[کیستم مَن؟! چِمیدانم ، نَپرس از من نِشان مرده ای ، لرزان درون اجتماع زندگان:] @dkhtrkh

بعد از مرگم شعر هایم را بخوان تا بدانی سر گذشتم تلخ تر از در گذشتم بود.. @dkhtrkh

چند تا شعر بزارم ؟😍

عاشقی درد قشنگیست دوایش نکنید .. هرکه مجنون شده دیوانه صدایش نکنید ؛) @dkhtrkh

ما و مجنون درس عشق از یک ادیب آموختیم .. او به ظاهر گشت عاشق ما به معنا سوختیم 💔 @dkhtrkh

دل که بعد از دیدنت دیگر به جایش بند نیست .. عقل هم با دیدن چشم تو قدرتمند نیست 🥲 @dkhtrkh

دل ز تن بردی و در جانی هنوز .. دردها دادی و درمانی هنوز :)) @dkhtrkh

غزل هایی که بر رویت اثر گفتی ندارد را .. برای ماه میخواندم نظر میکرد پایین را 🌱 @dkhtrkh

به تو سوگند همان لحظه که لبخند زدی .. دل سرگشته ی ما را به خودت بند زدی ؛)❤️ @dkhtrkh

مینویسم غزلی از تو که دنیای منی .. من که خود معنی شعرم و تو معنای منی 🥲🎀 @dkhtrkh

گمان مَبر که فراموش کردمت ، هیهات زِ پیشم ار چه برفتی، نرفتی از یادم... @dkhtrkh