هرچی با خودم فک میکنم میبینم امسال سخت ترین سالی بود که داشتیم بعضیامون، هم از نظر جنگ و مدرسه هم از نظر ناراحتی و افسردگی.
خیلیامون روحیه هامونو از دست دادیم....
دیگه هیچی نمیتونست خوشحالمون کنه.....
ولی توی این شرایطی که همه داشتیم یسریا بودن با اینکه حالشون مثل ماها بود ولی بروز ندادن:))
همیشه سعی کردن خوب باشن تا حال بقیم خوب بشه:))
که قطعاااا هم حالمون خوب میشد:)
همه ما به یکی از این افراد توی زندگیمون نیاز داریم....💘.
نقشی که توی زندگیت دارن مهم نیس....
مهم اینکه حالتو خوب میکنن....
امسال برای من یه فردی بود که با وجودشون تونستم به خودم بیارم و خودمو جمع کنم🙃.
ایشون معلم ادبیات بنده هستن🥲❤️.
من خودم به شخصه یه فردی بودم که تاحالا چند بار ریختم:(
ولی با حرفای ایشون تونستم خودمو جمع کنم...
تونستم به خودم بیام و راهمو پیدا کنم؛)
الان که دیگه اخر سال شده به بعضی چیز ها که فک میکنم خیلی دلم میگیره.....
به اون شیطنتایی که با بچه ها کردیم ولی ایشون صبوری کردن🥲🎀.
به اون چشمانی که همیشه خسته بود ولی هیچوقت اینو نگفتن....
نمیدونم چطوری باید بگم ممنونم که به خاطر ما تحمل کردین...
ممنونم که بهمون امید دادین وقتی همه ناامید بودن....
بابت همچی ازتون ممنونم :))
تا آخر عمرم مدیونتونم🥲🤍.
#خودنویس.
@dkhtrkh
