آری آن روز چو می رفت کسی داشتم آمدنش را باور من نمی دانستم معنی هرگز را تو چرا بازنگشتی دیگر ؟ #هوشنگ_ابتهاج @dobeit | دو بیت شعر

دلم شکستی و جانم هنوز چشم به راهت شبی سیاهم و در آرزوی طلعت ماهت درانتظارتوچشمم‌سپیدگشت‌وغمی‌نیست اگر قبول تو افتد فدای چشم سیاهت #شهریار 😢 @dobeit | دو بیت شعر

دیده دریا کنم و صبر به صحرا فکنم و اندر این کار دل خویش به دریا فکنم از دل تنگ گنهکار برآرم آهی کآتش اندر گنه آدم و حوا فکنم مایه خوشدلی آن جاست که دلدار آن جاست می‌کنم جهد که خود را مگر آن جا فکنم بگشا بند قبا ای مه خورشید کلاه تا چو زلفت سر سودا زده در پا فکنم خورده‌ام تیر فلک باده بده تا سرمست عقده در بند کمر ترکش جوزا فکنم جرعه جام بر این تخت روان افشانم غلغل چنگ در این گنبد مینا فکنم حافظا تکیه بر ایام چو سهو است و خطا من چرا عشرت امروز به فردا فکنم #حافظ @dobeit | دو بیت شعر

علاج درد مشتاقان طبیب عام نشناسد مگر لیلی کند درمان غم مجنون شیدا را #سعدی @dobeit | دو بیت شعر

من‌جهنم‌ده‌ده‌باش‌یاسدیقا قویسام‌سنیله هئچ‌آییلمام‌کی دوروب جنّت مأوایا گلیم ننه قارنیندا سنله ائگیز اولسایدیم اگر ایسته‌‌مزدیم‌دوغولوب‌بیرده‌بو دونیایا گلیم #شهریار #ترکی @dobeit | دو بیت شعر

گفتیم که عقل از همه کاری به درآید بیچاره فرو ماند چو عشقش به سر افتاد #سعدی @dobeit | دوبیت شعر

هرجا غمی‌ست بر دل من می‌کند دچار دانسته روزگار که مرد تحمّلم ... #طالب_آملی @dobeit | دوبیت شعر

امروز نه آغاز و نه انجام جهان است ای بس غم و شادی، که پس پرده نهان است گر مرد رهی ؛ غم مخور از دوری و دیری دانی که رسیدن هنر گام زمان است تو رهرو دیرینه‌ی سرمنزل عشقی بنگر که ز خون تو به هر گام نشان است آبی که بر آسود ، زمینش بخورد زود دریا شود آن رود که پیوسته روان است از روی تو دل کندنم آموخت زمانه این دیده از ان روست که خونابه‌فشان است دردا و دریغا که در این بازی خونین بازيچه‌ی ایام دل آدمیان است #هوشنگ_ابتهاج @dobeit | دوبیت شعر

در علاج درد من کوشش مفرما، ای طبیب زانکه هر دردی که از عشقست درمان منست #هلالی_جغتایی @dobeit | دوبیت شعر

ای خوش آن عمر که در شغلِ محبت گذرد #صائب‌_تبریزی @dobeit | دوبیت شعر

سراسر همه عیبیم بدیدی و خریدی زهی کاله پرعیب زهی لطف خریدار #مولانا @dobeit | دوبیت شعر

نه بدهکار و نه بودیم طلبکار کسی بخت آن خوش که نشد باعث آزار کسی گر چه ما سرو قدان را ثمری نیست ولی تکیه چون تاک ندادیم به دیوار کسی بار هرکس به زمین ماند به دوش آوردم بار غم بردم و هرگز نشدم بار کسی به قیامت دل آبی صفتم هست گواه که بجز عشق نبودیم طرفدار کسی راز آرامش و آسایشم این بود که من دل سپردم به کم خود نه به بسیار کسی از دل ساده خود گفتم اگر حرفی بود دست دزدی نزدم هیچ به آثار کسی به مزارم بنویسید که این خسته جگر می توانست و نشد باعث آزار کسی #احمدجم @dobeit | دوبیت شعر