برای اینکه بتوانم این زندگی را دو قدم پیش ببرم باید دستکم دهنفر باشم
اما من سه نفر بیشتر نیستم
یکی که دوستت دارد
یکی که رفته کمک بیاورد
و دیگری که زیر دستوپا ماندهاست
من هیچ نمیدانم اما ..!
میدانم که انسان ها وقتی انسان هستند چقدر می توانند برازنده باشند :)
انسان هایی متفاوت اما لایق؛
لایقِ زندگی !
ولی وجود بعضی آدما چقدر برات دل نشینه
نه صرفا واسه منفعتی که برات دارن
نه نه اصلا
بخاطر مرامشون،معرفتشون ،بودنشون
واسه اینکه
نمیزارن فکر کنی این دنیا دیگه قشنگیاشو نداره آدم خوباشو نداره با معرفتا شو نداره :)
حضور بعضیا خییییییییلی قشنگه
«اِلهى جَلَّلَنِى التَّباعُدُ مِنْکَ لِباسَ مَسْکَنَتى...»
خدایا، دورى از تو جامه بیچارگى بر تنم افکنده...
الان خیلیا دارن از جاموندن میگن
ولی آقای امام حسین خودمونیما
اینا رو همشونو میطلبی
دم دمای آخرم که شده میان پیشت
خدا به داد دل اونی برسه که اربعین تو این شهر خالی باید تنها بمونه و تنها کارش خیره شدن به تلویزیون و دیدن مسافرات تو راه باشه ...