مارا فقط دعای زهرا نجات داده مادر برای طفلش بسیار گریه کرده :)

«وَلَنْ تَقْرَعَ الْحَوادِثُ مَنْ لَجَأَ إِلی مَعْقِلِ الْاِنْتِصارِ بِکَ» و کسی که به قلعه مددجویی تو پناه آورد هرگز حوادث روزگار او را درهم نکوبد. •دعای جوشن‌صغیر•

عمریست که سرنوشتِ ما دستِ شماست پاکیزگیِ سرشتِ ما دستِ شماست "یا فاطمه اشفعی لنا فی الجنه" ای بانوی قم! بهشتِ ما دستِ شماست #وفات_حضرت_معصومه

ولی کلا چقدر ما اهل بیت رو کم می‌شناسیم وقتی که وفات یا ولادتشون میشه با اینکه من خیلی دوستشون دارم حب شون هست تو دلامون ولی با خودم فکر میکنم الان اگه به عنوان یه بچه شیعه از من بخوان پنج دقیقه مثلا در مورد امام جواد صحبت کنم میتونم ؟! در مورد امام های دیگه در مورد حضرت عبدالعظیم حضرت معصومه هر کدوم دریایی از معرفت که من هیچی نمی‌دونم ازشون ...

در تشخیص میزانِ مذهبی بودنِ طرفِ مقابلتون، به شدت حساس باشید! زیرا تعریف انسان‌ها از «مذهبی‌بودن» تفاوت های فراوونی داره؛ ـ برخی تا وقتی با خدا هستند که گوش دادن به حرف خدا اون‌ها رو با مردم درگیر نکنه! ـ برخی هم تا وقتی خدایی هستند که با تمایلاتشون تعارض نداشته باشه! ـ برخی هم محورِ زندگیِ خودشون رو تنها خدا قرار می‌دهند؛ حتی اگه به قیمتِ از دست‌دادنِ نزدیک‌ترین دوستان و آشنایان تموم بشه! ـ برخی، آشناییِ معمولی با دین رو کافی می‌دونند؛ یعنی به همون‌ اندازه‌ای که به‌صورت سنّتی از پدر و مادرشون یاد گرفتند و تو مدرسه آموزش دیدند، بسنده می‌کنند. ـ برخی هم نسبت به مطالعات عمیق دینی، تقیّد ویژه‌ای دارند و اون رو پیگیری می‌کنند. ـ بعضی هم مطالعات دینی را به‌صورت تفننی انجام می‌دهند! ـ برای برخی، همین اندازه که همسر، کاری به تقیّدات مذهبی آن‌ها نداشته باشه، کافیه... ـ بعضی هم میزان خاصی از تقید رو برای همسر خویش لازم می‌دونند. مثلا میگن همسر من باید اهل نماز و روزه باشه! ـ برخی به همهٔ رفتارهای دینیِ همسر خودشون حساس‌اند! مثلاً اگر همسرشون نماز خود را در اول وقت نخونه، در ازدواج با او احساس شکست می‌کنند. #هم_مسیر

کنکور چیکار کردی ؟ +مهندسی دانشگاه فردوسی ... #ناشناس

می‌گفت جدی چطوری تو هیجده سالگی ازدواج می‌کنین؟ من و رفیقم یه انتخاب رشته کردیم همونم گند زدیم 😂💔

.💡🖇. مهم ترین عبادت افراد خاص،ویژه و اولیای خدا تفکر است. یعنی آن‌ها همیشه بر بال تفکر سوارند و به قرب الهی می‌رسند. فکر و تفکر یکی از بهترین وسیله‌های جبران گذشته‌است. گاهی ممکن است انسان هفتاد سال مسیری را اشتباه برود ولی با فکر می‌تواند همه گذشته را جبران کند و گاهی وقت‌ها فکرنکردن و تنبلی در تفکر، انسان را میلیون‌ها سال در نظام آخرتی عقب می‌اندازد..! •استاد شجاعی• ـ

شکر کرده اید؟!

درود به شرفت گفتی هجده سالگی طرف تو دوازده سیزده سالگی ازدواج می‌کنه آخه چطورییییی +نمیدونممممممم😂 #ناشناس

در احادیث توصیه شده برای بیدار شدن در وقت معین دو آیه آخر سوره کهف را بخوانید ... « قُلْ لَوْ کانَ الْبَحْرُ مِداداً لِکَلِماتِ رَبِّی لَنَفِدَ الْبَحْرُ قَبْلَ أَنْ تَنْفَدَ کَلِماتُ رَبِّی وَ لَوْ جِئْنا بِمِثْلِهِ مَدَداً قُلْ إِنَّما أَنَا بَشَرٌ مِثْلُکُمْ یُوحی‌ إِلَیَّ أَنَّما إِلهُکُمْ إِلهٌ واحِدٌ فَمَنْ کانَ یَرْجُوا لِقاءَ رَبِّهِ فَلْیَعْمَلْ عَمَلاً صالِحاً وَ لا یُشْرِکْ بِعِبادَةِ رَبِّهِ أَحَداً». برای خوابالو ها🤍

امام‌ موسی‌صدر یه‌ سخنرانی قشنگی داشتن... که میفرماید: ای علی‌«ع» دوست، ای کسی که برای خاطر علی‌«ع» بر سر می‌زنی، به سوگ می‌نشینی؛ ای کسی که برای علی«ع» جمع می‌شوی و چراغ روشن می‌کنی؛ ای کسی‌ که‌ برای علی«ع» اشک می‌ریزی؛ ای کسی‌ که با شنیدن منقبت علی‌«ع» دلت شاد می‌شود؛ بشنو و بترس و بلرز از این حرف: علی‌«ع» را اگر امروز دنیا بخواهد بشناسد، چطور می‌شناسد؟ دو راه‌ دارد دنیای امروز علی‌‌ را بشناسد: یك: راه از تاریخ می‌رود و کتاب‌ها را می‌بیند و علی‌«ع» را از راه تاریخ می‌شناسد. و دو اینکه یک راه دیگر هم امروز برای شناختن علی‌«ع» هست. اگر آمدند و گفتند که علی‌«ع» را چطور می‌شود شناخت، می‌گویند می‌رویم از پیروانش می‌شناسیم. فرض کنیم یک نفر می‌خواهد علی«ع» را بشناسد. می‌خواهد پیروان علی‌«ع»، مأمومین علی«ع»، دنباله‌روهای علی‌«ع»، شیعیان‌ علی«ع» را بشناسد، تا علی«ع» را بشناسد. چه‌ می‌بیند؟! آیا علم می‌بیند؟ آیا تقوا می‌بیند؟ آیا علاقه‌ به‌ یتیمی که در علی بود، می‌بیند؟ آیا خدمت به مردمی می‌بیند که در علی‌ می‌دید؟ آیا شجاعت و صراحتی می‌بیند که در علی«ع» می‌دید؟ به‌ هــوش‌ باش ! چگونه می‌خواهی علی را بشناسانی؟ آیا شجاعت و صراحتی را می‌بیند که در علی بود؟ یڪی از دوستان ما می‌گفت: که علی«ع» سه تا مصیبت داشت: اول مصیبتش درباره‌ شخص‌ خودش است. کسانی حقش را غصب‌ کردند، اذیتش کردند، کشتند. این مصیبت چند سال طول‌ کشید؟ سی سال، چهل سال، پنجاه سال. دوم مصیبتش درباره‌ی اولادش است. امت با اولاد علی بد رفتار کردند. کشتند، فراری دادند، اسیر کردند. هرکاری خواستند کردند. اما این هم چند سال طول‌ کشید؟ این هم دویست سال طول کشید... سیصد سال طول کشید. بیشتر شد؟ نه، تمام شدند امامان. مصیبت‌ بزرگ‌ علی‌ در شیعیانش‌ است. این‌هایی‌ که ننگ ابدی برای آن سرور هستند. این‌هایی‌ که یکی‌شان کافی است که بگویند علی باطل بوده و هرچه می‌گفت، درست نبوده است. درست است امروز ما ننگ دامان علی«ع» بشویم؟ عقب‌ افتاده‌ترین شهرها شهرهای شیعه باشد؟ نسبت بی‌سوادی در بین شیعیان از همه بیشتر باشد؟ معاملۀ بازارهـا از همه‌جا بدتر باشد؟ راست کمتر باشد؟ صله‌ی رحم کمتر باشد؟ یتیم بیشتر باشد؟ فقیر بیشتر باشد؟ آخر این چه بساطی است؟ این چه زندگی‌ای است که ما داریم؟ این‌چه پیروی از علی است‌ که ما داریم؟ برگردید آقایان، عمر ما به پایان می‌رسد. یک روز زودتر یا یک روز دیرتر. باید تلاش‌ کرد. ما امروز پشت نمایشگاه گذاشته شده‌ایم. آقا سابقاً دنیا به هم ارتباط نداشت، هر غلطی که ما در دلمان می‌کردیم، در مملکت خودمان می‌کردیم، کسی به ما نگاه نمی‌کرد. امروز‌ جامعه‌ی ما در دنیا منعکس‌ است. هرچه بکنیم، همه‌کس می‌بیند. هر اخلاقی داشته باشیم، همه‌کس حس می‌کند. هر روشی داشته باشیم، مشخص است. به نام علی«ع» تمام می‌شود! ما شیعه‌ی علی«ع» هستیم. نباید دشمن او باشیم و امیدوارم که نباشیم. به حق خودش و به ایمان خودش. امام‌‌موسی‌صدر سال‌۱۳۵۰،سخنرانی‌در‌کاشان