حُزن از جایی به بعد در ِدهان را میبندد، و قلب را مندرس و در خفا به گور وا میگذارد ؛ پناه بر او که مرا مبینید و می‌شنود .

:)

خداروشاکرم که ذات آدما رو بهم نشون میده و جایی واسه شک کردن واسم نمیزاره ...

تو برای آن نمی مانی...

دلِ تنگِ خویشتن را به تو می‌دهم نگارا بپذیر تحفهٔ من، که عظیم تنگ دستم ..

‌ فکر کنم یه تصویر دیگه‌ از تسلیم نشدن این‌ شکلی باشه که با امیدِ کمی که تویِ وجودت دوزش کم‌ و زیاد می‌شه پل می‌سازی برای آینده ، با زانوی زخمی‌ که درد ازش چکه می‌کنه قدم بر می‌داری به جلو ، با قلبی که هزار بار شکسته و هربار یه‌ تیکه ازش گمشده لبخند می‌زنی ، با روح خسته‌ای که آلوده به غمه هدف تعیین می‌کنی . فکر می‌کنم یه وجه دیگه از تسلیم نشدن این‌ شکلی باشه که با تمام توان ، [ دنبال قطار زندگی رکاب میزنی ]

فراموشتون نشه🌸

چه شبی بود :)💔 چه شبی بود چه شبی بود :)))))))

هعی اومدم آرزوی شهادت کنم یکی کوبید تو سرم بدبخت کجای زندگیت شهداییه که الان آرزوی شهادت می‌کنی ؟! شهید زندگی کردی که الان آرزوی شهادت می‌کنی ؟! این همه گناه این همه گناه این همه گناه چقدر تفاوته بین من و اونا کجای کارم واقعا ؟ کاش روح ما هم آزاد بود خدایا زلالی روحشون رو می‌خوام :)))

ولی خودمونیم هیچ کس نفهمید این هیئتا ،روضه ها ، مداحیا ما رو از چه فروپاشی های روانیی نجات داد...

دنیای من مادرمه

گفته بودم هیئتِ تو این مسجد یکی از آرزوهای من بوده که برآورده شده؟