پاییز و یلداش اومد و نبودی .. زمستون همراش اومد و نبودی :)

می‌فرماید که....

مثل آن چایی که می‌چسبد به سرما بیشتر با همه گرمیم با دل‌های تنها بیشتر

درد را با جان پذیراییم و با غم‌ها خوشیم قالی کرمان که باشی می‌خوری پا بیشتر

رفته‌ای اما گذشتِ عمر تأثیری نداشت من که دلتنگ توام امروز، فردا بیشتر

زندگی تلخ است از وقتی که رفتی تلخ‌تر بغض جانکاه است هنگام تماشا بیشتر

بر بخارِ پنجره یک شب نوشتی عاشقم خون شد انگشتم بر آجر حک کنم ما بیشتر...

حتی اگه بهم میگفتن این اخرین یلدای عمرته بازم این لوکشین رو میپسندیدم بازهم هم هم هم

کجا بهتر از اینجا خب :)

ای غایب از نظر به خدا می سپارمت جانم بسوختی و به جان دوست دارمت تا دامن کفن نکشم زیر پای خاک باور مکن که دست ز دامن بدارمت محراب ابروان بنما تا سحر گهی دست دعا برآرم و در گردن آرمت خواهم که پیش میرمت ای بی وفا طبیب بیمار باز پرس که در انتظارمت صد جوی آب بسته ام از دیده بر کنار :) بر روی تخم مهر که در دل بکارمت خونم بریخت و ز غم عشقم خلاص داد منت پذیر غمزه خنجر گذارمت