گر عقل روی حرف دل اما نمی‌گذاشت تردید پا به خلوت دنیا نمی‌گذاشت

از خیر هست و نیست دنیا به شوق دوست می شد گذشت وسوسه اما نمی‌گذاشت

این قدر اگر معطل پرسش نمی‌شدم شاید قطار عشق مرا جا نمی‌گذاشت

دنیا مرا فروخت ولی کاش دست کم چون بردگان مرا به تماشا نمی‌گذاشت

شاید اگر تو نیز به دریا نمیزدی هرگز به این جزیره کسی پا نمی‌گذاشت

ای دل بگو به عقل که دشمن هم این چنین در خون مرا به حال خودم وا نمی‌گذاشت

ما داغدار بوسهٔ وصلیم چون دو شمع ای کاش عشق سر به سر ما نمی‌گذاشت

کاش تنها دغدغه منم امتحان فردام بود...

برای ما هم چراغ بیاور دنیا تاریک است :) صلی الله علیک یا علی بن محمد الهادی

ولی آقای امام حسین؛ ببخشید که با اینکه میدونیم شما تنها کسی هستید که تو تنهایی های پهنایِ قبر، ما رو تنها نمیزارین، باز ما با وجودِ شما و اولادتون از تنهایی گله میکنیم و غر میزنیم :)