از خیر هست و نیست دنیا به شوق دوست می شد گذشت وسوسه اما نمی‌گذاشت

این قدر اگر معطل پرسش نمی‌شدم شاید قطار عشق مرا جا نمی‌گذاشت

دنیا مرا فروخت ولی کاش دست کم چون بردگان مرا به تماشا نمی‌گذاشت

شاید اگر تو نیز به دریا نمیزدی هرگز به این جزیره کسی پا نمی‌گذاشت

ای دل بگو به عقل که دشمن هم این چنین در خون مرا به حال خودم وا نمی‌گذاشت

ما داغدار بوسهٔ وصلیم چون دو شمع ای کاش عشق سر به سر ما نمی‌گذاشت

کاش تنها دغدغه منم امتحان فردام بود...

برای ما هم چراغ بیاور دنیا تاریک است :) صلی الله علیک یا علی بن محمد الهادی

ولی آقای امام حسین؛ ببخشید که با اینکه میدونیم شما تنها کسی هستید که تو تنهایی های پهنایِ قبر، ما رو تنها نمیزارین، باز ما با وجودِ شما و اولادتون از تنهایی گله میکنیم و غر میزنیم :)

خیلـی وقته متوجه شدم اینکه گره توی کارمون میوفته، اینکه دیسیپلین زندگی‌مون روی روال نیست و اهمال کاریم، بخاطر نـمازه! گیـر توی همین نمازه که دست و پا شکسته می‌خونیم، توی همین نمازه که پشت گوش میندازیم. راست می‌گفت؛ نماز خوندن ما به درد خـدا نمی‌خوره؛ ولی کوچک‌ترین و پیش پا افتاده‌ترین اثرش اینه که زندگی رو روی غلتک می اندازه! محـور کارها که شد سه وقت نماز، بعدش خدا به وقتت برکت میده و کارهات روی نظـم میوفته.. شاید یکی از بزرگ‌ترین حسـرت‌های ما توی ابـدِ تموم نشدنی، این باشه که می‌فهمیم با نماز تا کجا میتونستیم بالاتر بریم و نرفتیم..! #در_محضر_تو