در دل آشوب، ادامه بده((: در سرزمینی که صدای انفجار، جای لالایی شبانه را گرفته؛ در اتوبوسی که پنجره‌هایش، بازتاب قرمزی آژیرهای اضطراب‌اند؛ در همین هیاهو، کسی هست که صفحه‌ای از کتاب را ورق می‌زند... ((: و این یعنی هنوز "امید" زنده است. در روزگاری که سایه‌ی جنگ روی دیوار شهر افتاده، توکل به خدا، پناهِ دل‌های بی‌قرار ماست. نه از ترس، که از ایمان باید ایستاد؛ نه با بغض، که با باور باید زندگی کرد((: وطن، فقط خاک نیست ... وطن، کتابی‌ست که در دل جنگ هم خوانده می‌شود((: وطن، دلی‌ست که از مهرش نمی‌گذرد. و تو، ای رهگذرِ صبورِ اتوبوس غروب، تو خودِ وطن‌دوستی‌، بی‌آن‌که فریاد بزنی. وطن یعنی نشکستن، یعنی خوندن، نوشتن، موندن، یعنی ایستادن وقتی همه خسته‌ان، یعنی جنگیدن با ناامیدی ؛ بی‌هیاهو، بی‌فریاد، بی‌ادعا. خدایا... ما را عاقبت‌بخیر کن، ما را در راه حق ثابت‌قدم نگه دار، و اگر شهادت، سهم ما بود، آن را چون افتخاری بر سینه‌مان بنشان. - اگر باید برویم، بگذار با افتخار برویم... اگر باید بمانیم، بگذار با عشق بمانیم(( : پ.ن : عکس از غروب امروز ؛ اصفهان ! /نامه ای از مریم📬/ #روایت_چهاردهم #کبوتر https://eitaa.com/m_fayaz96

غم نیز ز بی‌تابیِ ما روی نهان کرد صائب به چه تسکینِ دلِ زار توان کرد - صائب تبریزی

منم همین طور آقای صائب ،منم همین طور ....

فکر میکردم که سمت خونه ما رو ممکن نیست بزنن تا اینکه پدافند رو سرمون فعال شد ....

خدارو چه دیدی شاید امام رضا خودش پادرمیونی کنه اون ناممکن زندگیتو ممکن کنه…

حسین جانم دلم گرمای آغوش تو رو میخواد :) #نوشِ_گوش

گزارشات میدانی نشون میده که علت اصلی از هم نپاشیدن برخی خانواده‌ها وصل بودن اینترنت بوده!